WR 483/88

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia płk J. Juszczak.Sędziowie: mjr W. Oziębło, płk J. Przygódzki (sprawozdawca).Prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej: ppłk J. Jaroń.SentencjaSąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 1988 r. na rozprawie sprawy m.in. Bogdana K., skazanego nieprawomocnie za przestępstwa określone w: 1) art. 200 § 1 k.k. z zastosowaniem art. 36 § 3, art. 38 § 3 i art. 296 § 2 k.k. na kary: 1 roku pozbawienia wolności, 40.000 zł grzywny oraz zakazu zajmowania stanowisk związanych z odpowiedzialnością materialną na okres 2 lat i degradacji; 2) art. 200 § 1 k.k. z zastosowaniem art. 36 § 3 k.k. na kary 1 roku pozbawienia wolności i 25.000 zł grzywny - łącznie na kary 1 roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący 2 lata i 40.000 zł grzywny, z powodu rewizji wniesionej przez oskarżonego od wyroku Wojskowego Sądu Garnizonowego w S. z dnia 21 września 1988 r.zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.Uzasadnienie faktyczne(...) Oskarżony Bogdan K., podnosząc w swojej rewizji zarzut rażącej niewspółmierności kary, wnosił o uchylenie orzeczonych wobec niego kar dodatkowych w postaci degradacji oraz zakazu zajmowania stanowisk związanych z odpowiedzialnością materialną. Ponadto wnosił o umorzenie na podstawie art. 26 § 1 k.k. postępowania o czyn opisany w pkt 2 aktu oskarżenia, a co do czynu określonego w art. 200 § 1 k.k., opisanego w pkt 1 aktu oskarżenia, postulował nadzwyczajne złagodzenie orzeczonej kary pozbawienia wolności - zgodnie z art. 57 § 2 ust. 1 k.k. (...). Na rozprawie rewizyjnej (...) prokurator Naczelnej Prokuratury Wojskowej wnosił o utrzymanie w mocy zaskarżonego wyroku.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:(...) Szeroką argumentację, podbudowaną przytoczonym orzecznictwem SN, zawiera rewizja kwestionująca zasadność orzeczenia degradacji. Argumentacja ta w zasadzie sprowadza się do twierdzenia, że orzeczenie degradacji w tym wypadku było niedopuszczalne, jako że oskarżony został zwolniony z zawodowej służby wojskowej, zanim zapadł w jego sprawie prawomocny wyrok. Wbrew jednak twierdzeniu autora rewizji wyrok sądu I instancji nie zawiera w tym względzie błędu, gdyż w chwili orzekania degradacji (21 września 1988 r.) oskarżony był żołnierzem zawodowym i bez znaczenia jest tu fakt, że przestał nim być (dnia 28 października 1988 r.) przed rozprawą rewizyjną (dnia 18 listopada 1988 r.). Sąd I instancji orzekając o degradacji w niczym nie uchybił obowiązującym przepisom prawa, gdyż ówczesny status oskarżonego jako żołnierza w czynnej służbie wojskowej i charakter popełnionego przestępstwa orzeczenie tej kary w pełni uzasadniały (...).