I ZB 63/23

Izba Odpowiedzialności Zawodowej2024-11-26

Skład orzekający: Dariusz Świecki, Monika Koba, Paweł Wiliński, Tomasz Artymiuk, Andrzej Stępka, Marię Szczepaniec, Wiesława Kozielewicza, Igor Zgoliński, Maria Szczepaniec, Wiesław Kozielewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o stwierdzenie braku spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności przez sędziego Sądu Najwyższego, złożony w ramach postępowania dyscyplinarnego, staje się bezprzedmiotowy w przypadku prawomocnego umorzenia postępowania dyscyplinarnego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że prawomocne umorzenie postępowania dyscyplinarnego czyni bezprzedmiotowym prowadzenie postępowania incydentalnego dotyczącego wniosku o stwierdzenie braku spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności przez sędziego wyznaczonego do rozpoznania tej sprawy. Podobnie, wszystkie kolejne postępowania wpadkowe, których byt był uwarunkowany wyłącznie dalszym prowadzeniem postępowania dyscyplinarnego, stają się bezprzedmiotowe.
Stan faktyczny
Obrońca sędziego X.Y. złożył wniosek o stwierdzenie braku spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności przez sędziego Sądu Najwyższego, powołując się na okoliczności związane z procedurą nominacyjną. Wniosek ten był kolejnym w serii postępowań incydentalnych zainicjowanych w związku z toczącym się postępowaniem dyscyplinarnym. W międzyczasie postępowanie dyscyplinarne zostało prawomocnie umorzone z powodu cofnięcia wniosku przez Rzecznika Dyscyplinarnego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawił wniosek bez rozpoznania na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. per analogiam, uznając go za bezprzedmiotowy z uwagi na prawomocne umorzenie postępowania dyscyplinarnego.

Pełny tekst orzeczenia

I ZB 63/23 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki (przewodniczący) SSN Monika Koba (sprawozdawca) SSN Paweł Wiliński SSN Tomasz Artymiuk SSN Andrzej Stępka w sprawie X.Y. - sędziego Sądu Rejonowego w O. po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 26 listopada 2024 r., wniosku adw. P. M. wniesionego w przedmiocie zbadania spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności przez SSN Marię Szczepaniec w sprawie o sygn. I ZO 69/23, 1\ na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. per analogiam pozostawić wniosek bez rozpoznania, 2\ odroczyć sporządzenie uzasadnienia na czas do siedmiu dni. UZASADNIENIE W dniu 13 kwietnia 2023 r. obrońca obwinionego Sędziego Sądu Rejonowego X.Y. złożył wniosek o stwierdzenie braku spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności przez SSN Wiesława Kozielewicza wyznaczonego do trzyosobowego składu mającego rozpoznać sprawę dyscyplinarną zarejestrowaną pod sygnaturą I ZSK 24/22 ( poprzednio I DSK 16/22). Do rozpoznania tej sprawy został wyznaczony także Zbigniew Korzeniowski ( sprawozdawca) oraz Ławnik SN Robert Burek. I ZB 63/23 2 Do rozpoznania wniosku w sprawie I ZB 45/23 został wylosowany między innymi SSN Igor Zgoliński, odnośnie do którego obrońca X.Y. złożył wniosek o jego wyłączenie w związku z powołaniem do pełnienia urzędu Sędziego Sądu Najwyższego na skutek udziału w procedurze nominacyjnej toczącej się przed Krajową Radą Sądownictwa ukształtowaną ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3 – dalej: „ ustawa z dnia 8 grudnia 2017 r „). Do rozpoznania wniosku w sprawie I ZO 69/23 została wyznaczona SSN Maria Szczepaniec, odnośnie do której obrońca Sędziego X.Y. złożył wniosek o jej wyłączenie. Do rozpoznania wniosku zarejestrowanego pod sygnaturą I ZO 92/23 został wyznaczony SSN Wiesław Kozielewicz, który na skutek wniosku obrońcy został wyłączony od rozpoznania tej sprawy. W konsekwencji do rozpoznania wniosku o wyłączenie SSN Marii Szczepaniec, został wyznaczony SSN Marek Motuk, który postanowieniem z 18 grudnia 2023 r. wniosek oddalił. Nie znalazł przeszkód do orzekania w tym przedmiocie, mimo że został powołany w tej samej procedurze co SSN Maria Szczepaniec, zatem identyczne zarzuty można byłoby sformułować pod jego adresem. Tak też się stało, obrońca X.Y. złożył bowiem z tych przyczyn wniosek o jego wyłączenie od rozpoznania wniosku w sprawie I ZO 92/23. Z uwagi jednak na jego złożenie wprawdzie w tym samym dniu, ale już po wydaniu postanowienia w sprawie I ZO 92/23, Sąd Najwyższy postanowieniem z 14 maja 2024 r, pozostawił wniosek o wyłączenie SSN Marka Motuka bez rozpoznania. W motywach rozstrzygnięcia zwrócił jednak uwagę, że SSN Marek Motuk rozpoznając wniosek o wyłączenie SSN Marii Szczepaniec złamał zasadę nemo iudex in causa sua ( I ZO 179/23). Po złożeniu przez obrońcę Sędziego X.Y. wniosku o wyłączenie SSN Marii Szczepaniec od rozpoznania wniosku o wyłączenie SSN Igora Zgolińskiego od rozpoznania wniosku w sprawie I ZB 45/23 zarejestrowanego pod sygnaturą I ZO 69/23, obrońca Sędziego został poinformowany pismem z 24 sierpnia 2023 r. o możliwości złożenia wniosku, o którym mowa w art. 29 § 6 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym ( tekst jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 622 – dalej: „u.s.n.). I ZB 63/23 3 Obrońca pismem z 4 września 2023 r. złożył - zgodnie z uzyskaną informacją - wniosek o stwierdzenie braku spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności przez SSN Marię Szczepaniec, wskazując na tożsame – w stosunku do okoliczności dotyczących SSN Igora Zgolińskiego – okoliczności jej powołania do pełnienia urzędu Sędziego Sądu Najwyższego. W wykonaniu zarządzenia z 28 maja 2024 r. zobowiązującego do oświadczenia, czy wniosek z uwagi na treść art. 29 § 6 u.s.n. należy traktować jako wniosek o wyłączenie SSN Marii Szczepaniec od rozpoznania wniosku w sprawie ZO 69/23, obrońca SSR X.Y. podtrzymał wniosek o stwierdzenie braku spełnienia przez Marię Szczepaniec wymogów niezawisłości i bezstronności wskazując, że wniosek o jej wyłączenie został już negatywnie rozpoznany. W motywach zajętego stanowiska podkreślał systemową wadliwość instrumentu, o którym mowa w art. 29 § 6 u.s.n., konieczność zapewnienia w najwyższym stopniu ochrony praw obwinionego, w tym przez wyczerpanie drogi krajowej, co może mieć znaczenie w ewentualnym postępowaniu przed Europejskim Trybunałem Praw Człowieka. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek jako bezprzedmiotowy należało pozostawić bez rozpoznania. Po wyznaczeniu terminu posiedzenia w niniejszej sprawie, postanowieniem z 1 października 2024 r. Sąd Najwyższy w sprawie I ZB 24/22 orzekając w składzie jednoosobowym ( SSN Zbigniew Korzeniowski) – na podstawie art. 17 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych - umorzył postępowanie dyscyplinarne wobec Sędziego Sądu Rejonowego w O. X.Y. z uwagi na cofnięcie przez Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra Sprawiedliwości wniosku o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej. Postanowienie to uprawomocniło się z dniem 13 listopada 2024 r. ( k. 764 w aktach I ZSK 24/22). Prawomocne zakończenie postępowania dyscyplinarnego czyni bezprzedmiotowym prowadzenie postępowania incydentalnego w sprawie I ZB 45/23 dotyczącej wniosku o stwierdzenie braku spełnienia wymogów niezawisłości i bezstronności przez SSN Wiesława Kozielewicza wyznaczonego do I ZB 63/23 4 trzyosobowego składu mającego rozpoznać sprawę I ZSK 24/22. Czyni to także bezprzedmiotowymi wszystkie kolejne postępowania wpadkowe, w tym zainicjowane w stosunku do SSN Marii Szczepaniec wyznaczonej do rozpoznania sprawy ZO 69/23. Ich byt był bowiem uwarunkowany wyłącznie dalszym prowadzeniem postępowania dyscyplinarnego w składzie trzyosobowym, co wobec prawomocnego umorzenia postępowania dyscyplinarnego przez Sędziego sprawozdawcę jest nieaktualne. Sąd Najwyższy kierując wniosek do rozstrzygnięcia w składzie pięcioosobowym - mimo treści art. 29 § 6 i 10 u.s.n. - podzielił stanowisko obrońcy Sędziego X.Y., odnośnie do systemowej wadliwości instrumentu, o którym mowa w art. 29 § 6 u.s.n. Dysfunkcjonalność przyjętego przez ustawodawcę rozwiązania uwidacznia się w szeregu podnoszonych w orzecznictwie i doktrynie płaszczyznach, których szczegółowe analizowanie w badanej sprawie jest zbędne. W okolicznościach sprawy szczególnie widoczny jest jednak brak kompatybilności między katalogiem spraw, w których może zostać złożony wniosek o zbadanie przez Sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości i bezstronności ( art. 29 § 6 u.s.n.), który nie obejmuje wniosku o wyłączenie sędziego z udziału w rozpoznaniu takiego wniosku, przy praktyce orzekania przez zdecydowaną większość sędziów powołanych na skutek udziału w procedurze nominacyjnej toczącej się przed Krajową Radą Sądownictwa ukształtowaną ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. w warunkach naruszenia zasady nemo iudex in causa sua i bez powiadomienia stron o osobie sędziego wyznaczonego do rozpoznania wniosku. Tak stosowana procedura czyni uprawnienie strony do ochrony swoich praw w postępowaniu dyscyplinarnym, w zakresie zapewnienia wymaganego standardu niezawisłości i bezstronności sędziego rozpoznającego sprawę iluzorycznym, czego ilustracją jest przebieg postępowania w sprawie I ZO 92/23. Ocenę tę dodatkowo wzmacnia istnienie poważnych – podzielanych przez skład orzekający w niniejszej sprawie - wątpliwości dotyczących statusu Izby Odpowiedzialności Zawodowej, w kontekście odpowiedzi na pytanie, czy jest ona sądem ustanowionym na podstawie ustawy w rozumieniu prawa Unii (zob. sprawa C-517/24 zainicjowana pytaniem prejudycjalnym Sądu Dyscyplinarnego przy Sądzie Apelacyjnym w G. w sprawie […]). I ZB 63/23 5 Rozstrzyganie tych problemów - w kontekście dopuszczalności wniosku - w realiach sprawy okazało się jednak zbędne, skoro w dacie orzekania sprawa dyscyplinarna będąca przyczyną złożenia wniosków incydentalnych i zarejestrowania wywołanych nimi postępowań wpadkowych została umorzona. Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. per analogiam orzekł jak w sentencji. [M. T.] [ał]

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 430 § 1 KPKart. 29 § 6art. 17 § 1 pkt 9 KPKart. 128§ 1§ 6§ 1 pkt 9

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy