I ZI 7/24

I ZI 7/24 ZARZĄDZENIE Dnia 28 lutego 2024 r. Prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby Odpowiedzialności Zawodowej SSN Wiesław Kozielewicz zarządził: 1) na podstawie art. 135 § 4 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - Prawo o prokuraturze, odmówić przyjęcia wniosku z dnia 17 stycznia 2024 r., sporządzonego przez adwokata P. S. - pełnomocnika wnioskodawcy T. G., w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej K. P. - prokuratora Prokuratury Okręgowej w P., za czyn z art. 212 § 1 k.k., który wpłynął do Sądu Najwyższego w dniu 19 stycznia 2024 r., z uwagi na fakt, iż wnioskodawca nie wykazał, że jest uprawnioną do tego stroną postępowania karnego; 2) odpis zarządzenia doręczyć wnioskodawcy T. G. oraz jego pełnomocnikowi – adwokatowi P. S. wraz z pouczeniem, że na to zarządzenie przysługuje zażalenie do Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 23 stycznia 2024 r., sygn. akt I ZI 7/24, wezwano wnioskodawcę T. G. do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 17 stycznia 2024 r., w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej K. P. - prokuratora Prokuratury Okręgowej w P., za czyn z art. 212 § 1 k.k., poprzez wskazanie sygnatury sprawy karnej, w której ma być uchylony immunitet oraz załączenie kopii aktu oskarżenia skierowanego do sądu. Jednocześnie pouczono ww., iż wskazane braki formalne powinny być uzupełnione w terminie 7 dni od otrzymania niniejszego zarządzenia, pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku. I ZI 7/24 2 Korespondencja do T. G. została skierowana na podany we wniosku adres Kancelarii Adwokackiej z k. 2. Była podwójnie awizowana, nie została podjęta w terminie. Dołączono korespondencję do akt ze skutkiem doręczenia z dniem 20 lutego 2024 r. (k. 19). Do dnia posiedzenia Sądu Najwyższego, to jest do 28 lutego 2024 r., wnioskodawca T. G. nie uzupełnił braków formalnych wniosku. Nie dokonał tego również jego pełnomocnik - adwokat P. S. Obecny na posiedzeniu w dniu 28 lutego 2024 r. adwokat K. S., działający z substytucji adwokata P. S. - pełnomocnika wnioskodawcy T. G. oświadczył, że nie ma wiedzy by T. G. skierował przeciwko K. P. – prokuratorowi Prokuratury Okręgowej w P. akt z oskarżenia prywatnego do sądu powszechnego za czyn z art. 212 § 1 k.k. Takie też oświadczenie złożył prokurator M. S. – obrońca K. P. – prokuratora Prokuratury Okręgowej w P. W przedstawionych realiach należy zatem stwierdzić, że wnioskodawca T. G. nie wykazał, iż posiada status strony, to jest oskarżyciela prywatnego lub oskarżyciela posiłkowego subsydiarnego, w sprawie przeciwko K. P. - prokuratorowi Prokuratury Okręgowej w P., a tylko taki status uprawniałby T. G. do złożenia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej (tzw. uchylenie immunitetu formalnego prokuratora) i jego popierania. Wykładnia językowa art. 13 k.p.k. nie pozostawia wątpliwości, że podmiot, który dąży do uzyskania zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej osoby, co do której ustawa wymaga takiego zezwolenia, musi posiadać status oskarżyciela. Status taki np. prokuratorowi przysługuje z mocy ustawy, co wynika z art. 45 § 1 k.p.k., zaś w zakresie innych podmiotów, warunkiem jego uzyskania jest dokonanie czynności procesowej, jaką jest wniesienie aktu oskarżenia. Skutkiem wniesienia aktu oskarżenia jest zawisłość sprawy karnej przed sądem powszechnym, z powodu oskarżenia przez określony podmiot – oskarżyciela prywatnego lub subsydiarnego. Przepisy dotyczące aktu oskarżenia, przewidziane zarówno dla skargi prywatnej (art. 487 k.p.k.), jak i subsydiarnej (art. 55 § 1 k.p.k. w zw. z art. 332 k.p.k. i art. 333 § 1 k.p.k.), przewidują określone wymogi formalne, których spełnienie przez oskarżyciela pozwala dopiero na stwierdzenie, jakie zachowanie objęte jest skargą zasadniczą i jaka jest jego podstawa dowodowa. Jak wynika z danych znajdujących się w aktach, żaden akt oskarżenia, spełniający I ZI 7/24 3 wymogi przewidziane we wskazanych przepisach, nie został skierowany przeciwko wymienionemu we wniosku prokuratorowi Prokuratury Okręgowej w P. Mając na uwadze powyższe, zarządzono jak na wstępie. [M. T.] (r.g.)