I ZO 19/22

Sygn. akt I ZO 19/22 POSTANOWIENIE Dnia 5 października 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Korzeniowski po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej wniosku sędzi A. N. o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Wiesława Kozielewicza, postanowił: nie uwzględnić wniosku o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Wiesława Kozielewicza od rozpoznania sprawy w zakresie badania wymogów formalnych w trybie art. 29 § 9 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym wniosku z 12 września 2022 r. o przeprowadzenie testu niezawisłości sędziego Marka Siwka. UZASADNIENIE Wniosek o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Wiesława Kozielewicza nie jest zasadny, gdyż wyłączenie sędziego nie jest dowolne w procedurze. Podstawy wyłączenia sędziego określa ustawa. Wniosek odwołuje się do art. 41 k.p.k., co ma znaczenie, gdyż przepis ten ma na uwadze względną a nie bezwzględną (art. 40 k.p.k.) podstawę wyłączenia sędziego (iudex suspectus). Chodzi w nim o przesłankę bezstronności sędziego w sprawie, a więc o ten etap postępowania, w którym sprawa spełnia już warunki formalne i podlega rozpoznaniu co do jej istoty, co obejmuje jej prowadzenie i merytoryczne rozstrzyganie przez uprawniony skład sędziowski. Szereg zarzutów porównawczych wniosku oraz osadzonych w prawie unijnym i jego sądowej wykładni traci na znaczeniu z dwóch zasadniczych przyczyn. 2 Pierwsza wynika z tego, że zakres wniosku dotyczy tylko samego przyjęcia sprawy, czyli sprawdzenia jej warunków formalnych, a więc nie kwestii merytorycznych związanych z rozpoznaniem sprawy (testu niezawisłości). Wniosek może zatem obejmować sędziego wylosowanego do składu rozpoznającego test niezawisłości innego sędziego, czyli objętego wnioskiem na podstawie art. 29 § 5 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym. Nie jest zatem uprawniona ocena bezstronności sędziego Wiesława Kozielewicza w aspekcie badania bezstronności z art. 41 § 1 k.p.k. w odniesieniu do materii zasadniczej sprawy, czyli badania wymogów niezawisłości i bezstronności sędziego objętego wnioskiem. Po wtóre organizacja wymiaru sprawiedliwości to domena prawa krajowego, co potwierdzają ostatnie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Kontrola wstępna warunków formalnych wniosku o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności sędziów (testu niezawisłości sędziego) odbywa się zatem według prawa polskiego – art. 29 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym. Z tej przyczyny przedwczesne jest co najmniej wymaganie na tym etapie rozważenia potrzeby wystąpienia z pytaniem prejudycjalnym. Z tych motywów postanowiono jak w sentencji (art. 41 § 1 k.p.k. w związku z art. 77 § 1 ustawy z 8 grudnia 2017 r. o Sądzie Najwyższym i art. 30 § 1 k.p.k.). [as]