I ZPI 47/22

Sygn. akt I ZPI 47/22 ZARZĄDZENIE Dnia 9 stycznia 2023 r. 1. Na podstawie art. 80 § 2b ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2072 z późn. zm.) – dalej: p.u.s.p., odmówić przyjęcia wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziów Sądu Rejonowego w W. B. C. i P. S. złożonego przez M. M. z uwagi na jego oczywistą bezzasadność; 2. Odpis zarządzenia doręczyć wnioskodawcy M. M. wraz z pouczeniem, że na zarządzenie to przysługuje zażalenie do Sądu Najwyższego - Izba Odpowiedzialności Zawodowej w terminie zawitym 7 dni od dnia jego doręczenia. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 80 § 2c p.u.s.p. sąd dyscyplinarny wydaje uchwałę zezwalającą na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, jeżeli zachodzi dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przez niego przestępstwa. W dotychczasowym orzecznictwie Sadu Najwyższego dominuje pogląd, iż sformułowanie "dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa" użyte w powołanym przepisie art. 80 § 2c p.u.s.p. odpowiada sformułowaniu, którym ustawodawca posłużył się w przepisie art. 313 k.p.k., odnoszącym się do podstaw przedstawienia zarzutu popełnienia przestępstwa konkretnej osobie w postępowaniu karnym. Uwzględniając zatem zasadę racjonalnego ustawodawcy należy przyjąć, że znaczenie tych sformułowań jest tożsame. Dostatecznie uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa, to stan w którym, na podstawie zgromadzonych dowodów, podejrzenie jest przekonujące, słuszne i nie budzące wątpliwości, a innymi słowy, że wersja wydarzeń zaprezentowana we wniosku o 2 wyrażenie zezwolenia na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej jest w wystarczającym stopniu uprawdopodobniona (Uchwała SN z dnia 12.01.2021 r., II DIZ 11/21, LEX nr 3114655). W postępowaniu delibacyjnym sąd rozstrzyga jedynie, czy zostały zgromadzone dostateczne dowody potwierdzające zasadność zarzutu popełnienia przez sędziego przestępstwa co implikuje kierunek decyzji w przedmiocie uchylenia immunitetu. Oznacza to, że w postępowaniu o uchylenie immunitetu sąd dyscyplinarny nie prowadzi procesowej weryfikacji materiału dowodowego, a jedynie dokonuje oceny zaistnienia przesłanki uchylenia immunitetu poprzez pryzmat zaistnienia dostatecznie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa (postanowienie SN z dnia 26.01.2022 r., I DI 3/22, LEX nr 3314942). Składając wniosek M. M. załączył do niego subsydiarny akt oskarżenia skierowany przeciwko sędziom B. C. i P. S. obejmujący przestępstwa, które były podstawą wniosku o zezwolenie na pociągnięcie tychże sędziów do odpowiedzialności karnej. Sprawa powyższa została zarejestrowana w Sądzie Rejonowym w W. po sygnaturą V K […] i była przedmiotem rozpoznania. Prawomocnym postanowieniem z dnia 20 lutego 2020 r. Sąd Rejonowy w W. umorzył postępowanie w powyższej sprawie na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 i 10 k.p.k. oraz art. 339 § 3 pkt 1 k.p.k. Z uzasadnienia postanowienia wynika, iż podnoszone przez M. M. nieprawidłowości w procedowaniu przed Sądem Rejonowym w W. w sprawie o sygn. III Nsm […], leżące po stronie sędziów tego sądu, nie mają charakteru zaniechania podjęcia nałożonego na funkcjonariusza publicznego obowiązku tudzież niewłaściwego jego wykonania w stopniu wskazującym na zaistnienie przestępstwa z art. 231 § 1 k.k. W tym stanie rzeczy uznać należy, iż wniosek o pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziów B. C. i P. S. za przestępstwa, co do których postępowanie karne zostało już prawomocnie umorzone, jest oczywiście bezzasadny. Mając powyższe na względzie rozstrzygnięto, jak na wstępie. 3