I ZSK 6/22

I ZSK 6/22 POSTANOWIENIE Dnia 3 stycznia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie A. C. – sędziego Sądu Rejonowego w C. w stanie spoczynku po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 3 stycznia 2024 r. wniosku adw. W. C. - obrońcy z urzędu sędziego w stanie spoczynku A. C. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed Sądem Najwyższym na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. w zw. z art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. postanowił: zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adwokata W. C. - obrońcy z urzędu sędziego w stanie spoczynku A. C. kwotę 2066 zł 40 gr (słownie: dwa tysiące sześćdziesiąt sześć złotych i czterdzieści groszy), w tym 23 % VAT, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 3 lutego 2022 r. Prezes Sądu Najwyższego kierujący pracą Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, w sprawie o sygn. akt I DSK 6/21, wyznaczył obwinionej A. C. obrońcę z urzędu w osobie adw. W. C. Sąd Najwyższy Izba Odpowiedzialności Zawodowej postanowieniem z dnia 19 grudnia 2023 r., sygn. akt I ZSK 6/22 (uprzednio: I DSK 6/21), umorzył postępowanie dyscyplinarne przeciwko A. C. - sędziemu Sądu Rejonowego w C. w stanie spoczynku, o zarzucane jej delikty dyscyplinarne z art. 107 § 1 ustawy z I ZSK 6/22 2 dnia 27 lipca 2001 r. prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 217 z późn. zm.). Na rozprawie przed Sądem Najwyższym w dniu 19 grudnia 2023 r. adw. W. C. - obrońca z urzędu obwinionej A. C. złożył wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały zasądzone ani w części ani w całości. Ustalając kwotę nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu uwzględnić należy wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2020 r., w sprawie o sygn. akt SK 66/19, w którym stwierdzono, że analiza statusu adwokatów i radców prawnych oraz ich roli w postępowaniu, w którym występują jako podmioty powołane i zobowiązane do zastępstwa prawnego, prowadzi do uznania, że różnicowanie ich wynagrodzenia poprzez jego obniżenie, w stosunku do wynagrodzenia, które otrzymaliby, gdyby występowali w sprawie jako pełnomocnicy z wyboru, nie ma konstytucyjnego uzasadnienia (zob. wyrok TK z 23.04.2020 r., SK 66/19, OTK-A 2020, nr 13). Tak też, zgodnie z § 11 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023, poz. 1964) w zw. z § 17 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019, poz.18;) opłata za obronę w sprawie przed Sądem Najwyższym wynosi 1200 zł. Jak stanowi § 20 drugiego z przywołanych rozporządzeń, w sprawach, w których rozprawa trwa dłużej niż jeden dzień, opłata ulega podwyższeniu za każdy następny dzień o 20%. W niniejszej sprawie odbyły się trzy rozprawy, na których w roli obrońcy stawił się adw. W. C., tj. w dniach: 30 maja 2023 r., 16 listopada 2023 r., 19 grudnia 2023 r. W związku z tym, opłata za rozprawy w dniach 16 listopada 2023 r. i 19 grudnia 2023 r. wynosi po 240 zł. Całkowita kwota należna adw. W. C. z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w postępowaniu przed Sądem Najwyższym wynosi zatem 1680 zł. Kwota ta zgodnie z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu została podwyższona o 23% VAT, co daje kwotę 2066,40 zł. I ZSK 6/22 3 Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. [M. T.] [ms]