I ZSK 6/22

I ZSK 6/22 POSTANOWIENIE Dnia 6 listopada 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Motuk w sprawie sędzi Sądu Rejonowego w [...] w stanie spoczynku X. Y. po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 6 listopada 2025 r. wniosku J. K. – byłego obrońcy obwinionej o uzupełnienie postanowienia w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. postanowił: zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz J. K. – obrońcy z urzędu sędzi w stanie spoczynku X. Y., kwotę 840 zł (osiemset czterdzieści złotych) z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu w postępowaniu prowadzonym przed Sądem Najwyższym – Izbą Dyscyplinarną w sprawie o sygn. akt II DSK 12/18. UZASADNIENIE Zarządzeniem prezesa Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 2 lipca 2018 r. adwokat J. K. (prowadzący wówczas Kancelarię Adwokacką w L., ul. […], […] L.) został ustanowiony obrońcą z urzędu dla X. Y. – sędzi Sądu Rejonowego w [...] (tom V., k. 915). Jak wynika z akt sprawy, reprezentował wyżej wymienioną w jej postępowaniu dyscyplinarnym, od momentu wniesienia odwołania od wyroku Sądu I ZSK 6/22 2 Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w […] z dnia 28 maja 2018 r. (tom V., k. 950), a więc w postępowaniu drugoinstancyjnym prowadzonym przed Sądem Najwyższym – Izbą Dyscyplinarną (sygn. akt II DSK 12/18), a po uchyleniu orzeczenia Sądu I instancji, w postępowaniu prowadzonym ponownie w pierwszej instancji przed Sądem Najwyższym – Izbą Dyscyplinarną (sygn. akt I DSK 12/19), a po likwidacji tej Izby, przed Izbą Odpowiedzialności Zawodowej (sygn. akt I ZSK 6/22). J. K. pismem z dnia 28 października 2024 r. poinformował, że nie otrzymał wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu X. Y. w postępowaniu odwoławczym od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w […] z dnia 28 maja 2018 r. Oświadczył, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Zwrócił się w tym zakresie o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2024 r., sygn. akt I ZSK 6/22. Poinformował również, że aktualnie nie wykonuje zawodu adwokata i nie prowadzi działalności gospodarczej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek jest zasadny. Rację ma wnioskodawca, wskazując, że jako obrońca z urzędu X. Y. wykonywał on czynności w postępowaniu zapoczątkowanym wniesieniem odwołania od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Dyscyplinarnego w […] z dnia 28 maja 2018 r., a po przekazaniu sprawy do Sądu Najwyższego – Izby Dyscyplinarnej, zakończonym wyrokiem tej Izby z dnia 7 lutego 2019 r. sygn. akt II DSK 12/18. Za wykonywanie tych czynności nie otrzymał wynagrodzenia, a takowe przysługuje mu w związku z treścią art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k. Stosownie do regulacji zawartej w § 17 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2024 r. poz. 763) przysługuje mu wynagrodzenie w wysokości 840 zł. Jakkolwiek w chwili dokonywania tych czynności obowiązywały inne przepisy regulujące wysokość opłat stanowiących podstawę obliczania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, to jednak z przepisu przejściowego zawartego w § 24 powołanego rozporządzenia wynika, że w sprawach I ZSK 6/22 3 niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia stosuje się jego przepisy, nie zaś przepisy dotychczasowej. Nie budzi wątpliwości, że kwestia wypłaty wynagrodzenia z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu, jest sprawą „niezakończoną” w rozumieniu powołanego przepisu. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. [M. T.] [r.g.]