II ZIZ 14/23

II ZIZ 14/23 POSTANOWIENIE Dnia 25 marca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska w sprawie zażalenia Prokuratury Regionalnej w S. na uchwałę Sądu Najwyższego – Izba Odpowiedzialności Zawodowej z dnia 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt I ZI 50/22, w przedmiocie odmowy zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X.Y. – prokuratora Prokuratury Rejonowej […] w W., po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej, na posiedzeniu w dniu 25 marca 2024 r., wniosku Prokuratora Regionalnego w S. z dnia 4 marca 2024 r. w przedmiocie cofnięcia zażalenia z dnia 27 kwietnia 2023 r. oraz podjęcia zawieszonego postępowania, postanowił: 1. na podstawie art. 22 § 1 k.p.k. a contrario w zw. z art. 171 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze podjąć zawieszone postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 07 lutego 2024 r., postępowanie w sprawie o sygn. II ZIZ 14/23; 2. pozostawić bez rozpoznania zażalenie prokuratora Prokuratury Regionalnej w S. na uchwałę Sądu Najwyższego – Izby Odpowiedzialności Zawodowej z dnia 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt I ZI 50/22, w przedmiocie odmowy zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X.Y. – prokuratora Prokuratury Rejonowej […] w W., wobec jego cofnięcia. UZASADNIENIE II ZIZ 14/23 2 Uzasadnienie Prokurator Prokuratury Okręgowej delegowana do Prokuratury Regionalnej w S. A. B. pismem z dnia 1 grudnia 2022 r., sygn. akt […], wniosła do Sądu Najwyższego o podjęcie uchwały w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X.Y. – prokuratora Prokuratury Rejonowej […] w W. za to, że: w okresie od dnia 7 lipca 2020 r. do dnia 9 lipca 2020 r. w W., działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia przez E. W. oraz M. D. korzyści osobistej wyrażającej się w uzyskaniu dla swojej dalszej działalności publicznej przychylności osoby pełniącej istotne funkcje publiczne na szczeblu samorządowym i politycznym, ubiegającej się w ówczesnym czasie o wybór na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, jako funkcjonariusz publiczny – Zastępca Prokuratora Rejonowego […], będąc na podstawie art. 102 § 1 ustawy z dnia 28 stycznia 2016 r. – Prawo o prokuraturze zobowiązaną do zachowania w tajemnicy okoliczności sprawy, o których powzięła wiadomość ze względu na swoje stanowisko prokuratora, nie dopełniła obowiązków służbowych wynikających z powyższego przepisu w ten sposób, że wbrew wyżej wskazanemu przepisowi ustawy i przyjętemu na siebie zobowiązaniu ujawniła informacje, z którymi zapoznała się w związku z wykonywaną pracą prokuratora, a dotyczące postępowania o sygnaturze […] Prokuratury Rejonowej […] w postaci: 1. wyników badań krwi i moczu na obecność narkotyków i alkoholu, przeprowadzonych u podejrzanego, 2. treści wyjaśnień podejrzanego i kwalifikacji prawnej przedstawionego mu zarzutu, 3. treści przeprowadzanych w sprawie czynności dowodowych, 4. treści uzupełniającej opinii toksykologicznej, II ZIZ 14/23 3 5. treści zeznań świadka i charakteru relacji łączącej świadka z podejrzanym, 6. terminu i przebiegu posiedzenia w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania, 7. decyzji w przedmiocie wniosku o zastosowanie tymczasowego aresztowania, które X.Y. uzyskała w związku z wykonywaniem czynności służbowych, a których ujawnienie mogło narazić na szkodę prawnie chroniony interes, przekazując je E. W., prokuratorowi Prokuratury Rejonowej […] w celu dalszego przekazania M. D., pełniącemu funkcję […] oraz R. T., […], czym działała na szkodę interesu publicznego wyrażającego się w ochronie tajemnicy postępowania przygotowawczego, tj. za czyn z art. 266 § 2 k.k. w zb. z art. 231 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. Sąd Najwyższy uchwałą z dnia 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt I ZI 50/22, odmówił zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X.Y. – prokuratora Prokuratury Rejonowej […] w W. za wskazany we wniosku czyn. Orzeczenie zostało wydane w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej jednoosobowo przez Prezesa tej Izby SSN Wiesława Kozielewicza. Zażalenie na powyższą uchwałę wniosła prokurator Prokuratury Okręgowej w S. delegowana do Prokuratury Regionalnej w S. A. B., zaskarżając ją w całości na niekorzyść X.Y., zarzucając obrazę prawa materialnego, tj. art. 115 § 2 k.k., art. 266 § 2 k.k. oraz art. 231 § 2 k.k., wskazując jednocześnie, że pozostała część zarzutu jest rozwinięta w niejawnej części zażalenia. Stawiając powyższy zarzut, skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonej uchwały poprzez wyrażenie zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X.Y. za wskazany we wniosku czyn. II ZIZ 14/23 4 Do składu orzekającego sprawie dotyczącej rozpoznania zażalenia, zarejestrowanej pod sygn. akt II ZIZ 14/23, zostali wyznaczeni: SSN Barbara Skoczkowska jako przewodnicząca i sprawozdawca oraz SSN Zbigniew Korzeniowski i SSN Krzysztof Staryk. Z uwagi na wyłączenie od rozpoznania sprawy SSN Zbigniewa Korzeniowskiego postanowieniem z dnia 25 września 2023 r., sygn. akt II ZO 86/23, Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 7 lutego 2024 r. zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie z uwagi na wystąpienie długotrwałej przeszkody uniemożliwiającej jego prowadzenie wyrażającej się w braku możliwości utworzenia, spośród sędziów Izby Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego, niezależnego i niezawisłego sądu, którego orzeczenie wydane w tej sprawie nie byłoby obarczone bezwzględną przyczyną odwoławczą. Pismem z dnia 4 marca 2024 r., sygn. akt […], Prokurator Regionalny w S. W. S.: 1. na podstawie art. 431 § 1 k.p.k. w związku z art. 9 § 2 ustawy Prawo o Prokuraturze cofnął zażalenie prokuratora z dnia 27 kwietnia 2023 r. na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2023 r., sygn. I ZI 50/22, o odmowie zezwolenia na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej X.Y. – prokuratora Prokuratury Rejonowej […] w W. za wskazany we wniosku czyn i wniósł o pozostawienie zażalenia bez rozpoznania; 2. oraz podjęcie zawieszonego postępowania i jego umorzenie. Sąd Najwyższy zważył co następuje: Wprawdzie okoliczność, która legła u podstaw zawieszenia postępowania zażaleniowego nie ustała, jednak cofniecie zażalenia z dnia 27 kwietnia 2023 r. przez Prokuratora Regionalnego w S. spowodowało, iż przestała ona stanowić długotrwałą przeszkodę uniemożliwiającą prowadzenie postępowania i dlatego też należało podjąć zawieszone postępowanie. II ZIZ 14/23 5 Zgodnie z treścią art. 135 § 14 i art. 171 ust. 1 Prawo o prokuraturze, do postępowania w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej w zakresie nieunormowanym przepisami tej ustawy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy Kodeks postępowania karnego, z kolei w ww. ustawie brak jest uregulowania, który ustanawiałby regułę w kwestii odwołalności czynności procesowych stron. W realiach niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż stosowane odpowiednio w postępowaniu w przedmiocie zezwolenia na pociągnięcie prokuratora do odpowiedzialności karnej przepisy k.p.k., zawierają w art. 431 k.p.k. unormowanie zezwalające na cofnięcie środka odwoławczego. Zatem Prokurator Regionalny, który złożył zażalenie na niekorzyść obwinionej ma możliwość skutecznego cofnięcia tego zażalenia, bez jej zgody (art. 431 § 3 k.p.k.). Wobec natomiast niestwierdzenia przyczyn wymienionych w art. 439 k.p.k. i w art. 440 k.p.k. należało uznać, że zażalenie z dnia 27 kwietnia 2023 r. prokuratora Prokuratury Regionalnej złożone na uchwałę Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt I ZI 50/22, o odmowie zezwolenia na pociągniecie do odpowiedzialności karnej prokuratora Prokuratury Rejonowej […] w W., zostało obecnie skutecznie cofnięte i dlatego na mocy art. 432 k.p.k. w zw. z art. art. 171 ust. 1 ustawy Prawo o prokuraturze, należało zażalenie to pozostawić bez rozpoznania. Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak na wstępie. [M. T.] [ał] II ZIZ 14/23 6