II ZO 5/22

II ZO 5/22 POSTANOWIENIE Dnia 4 września 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Siwek (przewodniczący) SSN Tomasz Demendecki (sprawozdawca) SSN Maria Szczepaniec Protokolant Kamila Zacharz przy udziale Zastępcy Rzecznika Dyscyplinarnego przy Sądzie Okręgowym w K. - Sędziego Sądu Okręgowego w K. M. W. po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 4 września 2025 r. w sprawie sędzi Sądu Rejonowego w S. X. Y., obwinionej o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego z art. 107 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2062, ze zm.), po rozpoznaniu w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej na posiedzeniu w dniu 4 września 2025 r. wniosku obrońcy obwinionej z dnia 12 października 2020 r. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt II DSS 8/18 na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. i art. 429 § 1 w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 128 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych postanowił: wniosek pozostawić bez rozpoznania Tomasz Demendecki Marek Siwek Maria Szczepaniec UZASADNIENIE II ZO 5/22 2 Sędzia Sądu Rejonowego w S. X. Y. została obwiniona o to, że: w dniu 21 maja 2017 r. w C. na skrzyżowaniu ulic […], […] i […] prowadziła po drodze publicznej samochód osobowy marki S. o numerze rejestracyjnym […], znajdując się w stanie nietrzeźwości, to jest 1,20 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, czym uchybiła godności urzędu tj. o przewinienie służbowe w rozumieniu art. 107 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2062, ze zm.). Wyrokiem z dnia 26 marca 2018 r., sygn. akt […], Sąd Apelacyjny-Sąd Dyscyplinarny w K.: 1) uznał obwinioną za winną tego, że w dniu 21 maja 2017 r. w C. na skrzyżowaniu ulic […], […] i […] prowadziła po drodze publicznej samochód osobowy marki S. o numerze rejestracyjnym […] znajdując się w stanie nietrzeźwości, to jest 1,20 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu, czym uchybiła godności urzędu. tj. o przewinienia dyscyplinarnego w rozumieniu art. 107 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2062, ze zm.) i za to, na podstawie art. 107 § 1 w związku z art. 109 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2062, ze zm.) orzekł wobec niej karę dyscyplinarną złożenia z urzędu; 2) na podstawie art. 133 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2062, ze zm.) obciążył kosztami postępowania dyscyplinarnego Skarb Państwa. Powyższe rozstrzygnięcie w całości zaskarżyła obrońca obwinionej. Wyrokiem Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt II DSS 8/18, utrzymano w mocy zaskarżony wyrok Sądu Apelacyjnego-Sądu Dyscyplinarnego w K. z dnia 26 marca 2018 r., sygn. akt […], obciążając kosztami postępowania dyscyplinarnego Skarb Państwa. Pismem z dnia 12 października 2020 r. (data wpływu do Sądu Najwyższego) obrońca sędzi X. Y. wystąpiła z sygnalizacją o podstawie wznowienia postępowania „celem uzyskania pewności”, czy w świetle uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020 r., sygn. BSA I-4110-1/20, powinny zostać wznowione postępowania prowadzone przed Sądem Najwyższym Izbą Dyscyplinarną o sygn. II ZO 5/22 3 akt I DO 7/19 oraz sygn. akt II DSS 8/18, celem usunięcia bezwzględnej przyczyny odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., a w konsekwencji przesądzenia, czy postępowanie karne przeciwko niej przed Sądem Rejonowym w C. może się toczyć. Postanowieniem Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej z dnia 15 grudnia 2020 r., sygn. akt II DO 111/20, stwierdzono brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt II DSS 8/18 oraz uchwałą Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt I DO 7/19. W okresie od momentu wejścia w życie ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1259), tj. od dnia 15 lipca 2022 r. do dnia 15 stycznia 2023 r. nie złożono wniosku o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt II DSS 8/18. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek o wznowienie postępowania dyscyplinarnego prowadzonego przed Sądem Najwyższym – Izbą Dyscyplinarną i zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt II DSS 8/18, jako niedopuszczalny, należało pozostawić bez rozpoznania. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2022 r. poz. 1259) sędziemu, w stosunku do którego wydany został przez Sąd Najwyższy w składzie którego brał udział sędzia Izby Dyscyplinarnej, prawomocny wyrok dyscyplinarny lub podjęta została uchwała prawomocnie zezwalająca na pociągnięcie sędziego do odpowiedzialności karnej, przysługuje wniosek o wznowienie postępowania, który składa się w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie powołanej ustawy. Wskazać należy, iż wnioskujący nie wystąpił z wnioskiem o wznowienie postępowania w terminie przewidzianym w powołanej wyżej ustawie, a uprzednio złożony wniosek o wznowienie postępowania po wejściu w życie powołanych regulacji (15 lipca 2022 r.) został pozbawiony podstawy formalno-procesowej. Odnotowania wymaga przy tym, iż - wbrew twierdzeniom obrońcy obwinionej – wniosek o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 2019 r., sygn. akt II DSS 8/18, jak również wniosek o wznowienie II ZO 5/22 4 postępowania zakończonego uchwałą Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt I DO 7/19, został rozpoznany postanowieniem Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej z dnia 15 grudnia 2020 r., sygn. akt II DO 111/20, którym to stwierdzono brak podstaw do wznowienia z urzędu obu postępowań. Na marginesie odnotowania wymaga, iż przepisy stanowiące podstawę wznowienia postępowania z urzędu, na które powołuje się wnioskujący, tj. art. 542 § 3 k.p.k. w zw. z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., nie mają zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem kwestia wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Najwyższego, w składzie którego brał udział sędzia Izby Dyscyplinarnej, została uregulowana w przepisach szczególnych, tj. uprzednio wspomnianym art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym oraz niektórych innych ustaw. Ustawa ta weszła w życie z dniem 15 lipca 2022 r., zatem sześciomiesięczny termin na złożenie wniosku o wznowienie postępowania na wskazanej podstawie wznowieniowej upłynął w dniu 15 stycznia 2023 r. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. [M. T.] [r.g.] Tomasz Demendecki Marek Siwek Maria Szczepaniec