I PA 25/85

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia SN S. Perestaj (sprawozdawca). Sędziowie SN: E. Brzeziński, B. Błachowska.SentencjaSąd Najwyższy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Tadeusza T. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 30 kwietnia 1985 r. o odmowie wpisu na listę adwokatów:postanowił odrzucić skargę.Uzasadnienie faktyczneOkręgowa Rada Adwokacka w Warszawie uchwałą z dnia 20 grudnia 1984 r. oraz Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej uchwałą z dnia 21 lutego 1985 r. załatwiły odmownie wniosek Tadeusza T. o wpis na listę adwokatów.Od uchwały Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 21 lutego 1985 r. Tadeusz T. wniósł odwołanie do Ministra Sprawiedliwości.Minister Sprawiedliwości, rozpoznając odwołanie Tadeusza T., uznał, że ocena przydatności odwołującego się do zawodu adwokackiego dokonana przez organa samorządu adwokackiego jest w pełni uzasadniona i w związku z tym decyzją z dnia 30 kwietnia 1985 r. nie uwzględnił odwołania zainteresowanego.Decyzję Ministra Sprawiedliwości zaskarżył Tadeusz T. do Sądu Najwyższego.W skardze swojej zainteresowany wnosi o wydanie orzeczenia nakazującego Okręgowej Radzie Adwokackiej wpisanie go na listę adwokatów Izby Adwokackiej w W.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Na decyzję Ministra Sprawiedliwości wydaną w wyniku rozpoznania odwołania od odmownej uchwały co do wpisu na listę adwokatów skarga jest niedopuszczalna.Skarżący powołuje się na art. 69 ust. 3 prawa o adwokaturze mający stanowić podstawę zaskarżenia decyzji Ministra Sprawiedliwości.Pogląd ten jest błędny. Artykuł 69 ust. 3 prawa o adwokaturze stanowi podstawę do złożenia skargi na decyzję Ministra Sprawiedliwości, którą ten Minister sprzeciwił się wpisowi na listę adwokatów lub aplikantów adwokackich. Dotyczy więc sytuacji, gdy Minister Sprawiedliwości decyzją swą kwestionuje pozytywną dla zainteresowanego uchwałę właściwego organu adwokatury.Decyzja zaskarżona dotyczy innej sytuacji. Decyzja ta została wydana na podstawie art. 47 ust. 2 prawa o adwokaturze i akceptuje stanowisko organów adwokatury co do odmowy wpisu zainteresowanego na listę adwokatów.Przepis powyższy uprawnia Ministra Sprawiedliwości - zgodnie z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego - do kontroli zasadności stanowiska organów adwokatury w przedmiocie odmowy wpisu na listę adwokatów.Od decyzji Ministra Sprawiedliwości wydanej na podstawie art. 47 ust. 2 prawa o adwokaturze nie przysługuje skarga do Sądu Najwyższego.Przepisy prawa o adwokaturze ani przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie przewidują możliwości odwołania się od takiej decyzji do Sądu Najwyższego (lub innego sądu).Wobec tego, że prawo o adwokaturze samodzielnie normuje kwestię dopuszczalności i zakresu kontroli sądowej decyzji (uchwał) organów adwokatury, do kontroli tej nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, dotyczących sądowej kontroli decyzji administracyjnych.Skoro więc w prawie o adwokaturze nie ma przepisu, który uprawniałby osobę zainteresowaną do złożenia skargi na odmowną decyzję Ministra Sprawiedliwości wydaną na podstawie art. 47 ust. 2 tego prawa, to skarga taka nie przysługuje.Z tych względów na podstawie art. 199 § 1 pkt 1 k.p.c. Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.