I PR 496/90

Skład orzekającyPrzewodniczący: Sędzia SN M. Tyszel.Sędziowie SN: J. Iwulski (spraw.), K. Kolasiński.SentencjaSąd Najwyższy Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu w dnia 28 marca 1991 r. sprawy z powództwa Urszuli J. przeciwko Wojewódzkiemu Przedsiębiorstwu Handlu Wewnętrznego oddział w R. o nagrodę jubileuszową na skutek rewizji powódki od wyroku Sądu Wojewódzkiego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 6 sierpnia 1990 r. sygn. akt VIII.P.292/90oddala rewizjęUzasadnienie faktyczneUrszula J. wniosła o zasądzenie na jej rzecz kwoty 700.000 zł jako nagrody jubileuszowej za 30 lat pracy.Twierdziła, że była pracownicą Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Handlu Wewnętrznego w Rybnika przez okres około 30 lat, a zakład pracy odmówił jej wypłaty nagrody jubileuszowej za ten okres mimo rozwiązania stosunku pracy w związku z chorobą i skierowaniem na rentę.Strona pozwana wniosła o oddalenie powództwa zarzucając, że powódka nie nabyła prawa do nagrody jubileuszowej, gdyż pracowała od 1 września 1960 r. do 30 września 1989 r., jej staż wyniósł więc 29 lat i 1 miesiąc.Ponieważ została uznana inwalidką III grupy, to brak było podstaw do wypłaty nagrody jubileuszowej w oparciu o § 10 uchwały nr 138 Rady Ministrów z dnia 22 września 1978 r.Sąd Wojewódzki - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach wyrokiem z dnia 6 sierpnia 1990 r. oddalił powództwo.Sąd uznał, że skoro powódce brakuje 11 miesięcy do 30-letniego stażu pracy, a po rozwiązaniu stosunku pracy otrzymała rentę inwalidzką III grupy, to nie spełnia warunków art. 10 uchwały nr 138 Rady Ministrów z dnia 22 września 1978 r. i wobec tego powództwo jest bezzasadne.Wyrok ten zaskarżyła rewizją powódka, zarzucając mu naruszenie prawa materialnego i wnosząc o jego zmianę przez uwzględnienie powództwa.Powódka wywodzi w rewizji w szczególności, że przy jej schorzeniu może być zaliczona do II grupy inwalidów, wobec czego wnosi o "przebadanie przez biegłych sądowych" i ustalenie, że jest inwalidą II grupy.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje:Do stanu faktycznego sprawy znajduje zastosowanie uchwała Nr 138 Rady Ministrów z dnia 22 września 1978 r. w sprawie ustalenia okresów pracy i innych okresów uprawniających do nagrody jubileuszowej oraz zasad jej obliczania i wypłacania (M.P. Nr 35, poz. 132), a zwłaszcza jej § 10 w następującym brzmieniu:"W razie rozwiązania stosunku pracy z powodu przejścia na emeryturę lub rentę inwalidzką w związku z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową albo na rentę inwalidzką I lub II grupy z innych przyczyn niż wypadek przy pracy lub choroba zawodowa - pracownikowi, któremu do nabycia prawa do nagrody brakuje mniej niż 12 miesięcy, licząc od dnia rozwiązania stosunku pracy, nagrodę tę wypłaca się w dniu rozwiązania stosunku pracy".Powódka niewątpliwie spełniła warunek polegający na posiadaniu stażu pracy, w który do nabycia nagrody jubileuszowej za 30 lat pracy brakowało w dniu rozwiązania stosunku pracy mniej niż 12 miesięcy.Niewątpliwie stosunek pracy z powódką został rozwiązany z powodu jej przejścia na rentę inwalidzką z innych przyczyn niż wypadek przy pracy lub choroba zawodowa. Wreszcie niespornym jest, że powódka bezpośrednio po rozwiązaniu stosunku pracy została zaliczona do III grupy inwalidów.W świetle twierdzeń powódki powstaje problem, czy można uznać, że pracownik spełnia warunki cyt. § 10 uchwały Nr 138 Rady Ministrów, jeśli bezpośrednio po rozwiązaniu stosunku pracy zostaje zaliczony do III grupy inwalidów, a później II grupy - oczywiście przy inwalidztwie z innego powodu niż choroba zawodowa czy wypadek przy pracy.Na tak postawione pytanie należy odpowiedzieć negatywnie. Przepis § 10 uchwały Nr 138 Rady Ministrów jest przepisem szczególnym, przyznającym prawo do nagrody jubileuszowej mimo braku wymaganego stażu pracy. Musi więc być interpretowany ściśle.W interesującym nas zakresie norma prawna wyrażona w tym przepisie brzmi, że prawo do nagrody jubileuszowej nabywa pracownik w razie rozwiązania z nim stosunku pracy z powodu przejścia na rentę inwalidzką I lub II grupy z innych przyczyn niż wypadek przy pracy lub choroba zawodowa. Wynika z tego, że istotnym jest, do jakiej grupy inwalidzkiej pracownik zostanie zaliczony bezpośrednio po rozwiązaniu stosunku pracy, lub inaczej mówiąc, jaką rentę - dla jakiej grupy inwalidów - otrzymał po rozwiązaniu stosunku pracy. Tylko bowiem taka sytuacja może być oceniana jako "przejście na rentę". Późniejsze zaliczenie do innej grupy inwalidów nie ma znaczenia dla spełnienia przesłanek tego przepisu.Konkludując, należy stwierdzić, że pracownik, któremu brakowało do osiągnięcia określonego stażu pracy, licząc od dnia rozwiązania stosunku pracy, mniej niż 12 miesięcy, nabywał prawo do nagrody jubileuszowej związanej z tym stażem, w wyniku spełnienia przesłanki rozwiązania stosunku pracy z powodu przejścia na rentę inwalidzką I lub II grupy z innych przyczyn niż wypadek przy pracy lub choroba zawodowa w rozumieniu § 10 uchwały Nr 138 Rady Ministrów z dnia 22 września 1978 r. w sprawie okresów pracy i innych okresów uprawniających do nagrody jubileuszowej oraz zasad jej obliczania i wypłacania (M.P. Nr 35, poz. 132), jeżeli do jednej z tych grup inwalidów został zaliczony bezpośrednio po rozwiązaniu stosunku pracy.Tego wymogu powódka nie spełniła. Dlatego jej rewizja nie jest oparta na uzasadnionej podstawie i podlegała oddaleniu na zasadzie art. 387 k.p.c.