I PR 75/71

PostanowienieIzba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych1971-11-24

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy rewizja może być skierowana przeciwko orzeczeniu, którego sentencja nie rozstrzygnęła o całości dochodzonego roszczenia?
Ratio decidendi
Rewizja podlega odrzuceniu jako skierowana przeciwko orzeczeniu nieistniejącemu, jeżeli sentencja zaskarżonego wyroku pominęła część dochodzonego roszczenia, nie orzekając o niej ani pozytywnie, ani negatywnie. W takiej sytuacji strona powodowa powinna była zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, a nie wnosić rewizję od nieistniejącego rozstrzygnięcia.
Stan faktyczny
Powód dochodził od pozwanych zapłaty określonej kwoty pieniężnej. Sąd Wojewódzki zasądził część dochodzonej kwoty, jednak w sentencji wyroku nie rozstrzygnął o pozostałej części roszczenia. Powód wniósł rewizję od wyroku Sądu Wojewódzkiego, domagając się zasądzenia dalszej kwoty lub uchylenia wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił odrzucić rewizję powoda jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

SentencjaSąd Najwyższy Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 1971 r. sprawy z powództwa Powiatowego Związku Gminnych Spółdzielni "Samopomoc Chłopska" w L. Zakład Obrotu Towarowego w W.L. przeciwko Adamowi C., Alinie C., Wiesławowi P. i Leonowi R. o 358.293,92 zł na skutek rewizji powoda od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Lublinie z dnia 23 listopada 1970 r. sygn. akt II C 91/70 - postanawia odrzucić rewizję.Uzasadnienie faktyczneStrona powodowa po ograniczeniu powództwa domagała się zasądzenia na jej rzecz od pozwanych Adama C., Aliny C., Wiesława P. i Leona R. solidarnie 100.000 zł, a nadto od pozwanych Adama C. i Aliny C. solidarnie 237.319,65 zł.Sąd Wojewódzki zasądził na rzecz strony powodowej solidarnie od pozwanych Adama C., Aliny C., Wiesława P. i Leona R. 100.000 zł, a ponadto od pozwanych Adama C. i Aliny C. solidarnie 53.275 zł, do pozostałej zaś części powództwa nie zajął żadnego stanowiska w sentencji wyroku.Strona powodowa wnosi w rewizji o zmianę powyższego wyroku i zasądzenie od pozwanych Adama C. i Aliny C. solidarnie dalszej kwoty 194.044,65 zł, albo uchylenie wyroku i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Wojewódzkiemu do ponownego rozpoznania.Uzasadnienie prawneSąd Najwyższy zważył, co następuje.Rewizja podlega odrzuceniu jako zwrócona przeciwko orzeczeniu nie istniejącemu.Z treści sentencji zaskarżonego wyroku wynika bowiem, że Sąd Wojewódzki pominął roszczenie o kwotę ponad 153.275 zł, gdyż o tej części roszczenia w ogóle nie orzekł ani pozytywnie, ani też negatywnie.Wprawdzie Sąd Wojewódzki ustosunkował się w uzasadnieniu wyroku do wymienionej części roszczenia, ale decydującą tu jest treść sentencji wyroku, a nie jego uzasadnienie. W tej sytuacji strona powodowa mogła stosownie do art. 351 § 1 k.p.c. zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku w ciągu dwóch tygodni od jego doręczenia. Ponieważ strona powodowa nie zgłosiła takiego wniosku, przeto nie może żądać obecnie w rewizji zmiany bądź uchylenia orzeczenia nie istniejącego. Może ona jedynie wytoczyć nowe powództwo o roszczenie, o którym Sąd Wojewódzki nie orzekł w wyroku.Z tych względów należało z mocy art. 372 i 375 k.p.c. rewizję odrzucić.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 351 § 1 KPCart. 372§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 24.07.2026.