I PZ 43/04

Sygn. akt I PZ 43/04 POSTANOWIENIE Dnia 7 kwietnia 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Roman Kuczyński (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Beata Gudowska SSN Maria Tyszel w sprawie z powództwa E. K. przeciwko p.p.u.p. "P." Rejonowemu Urzędowi w P. o odszkodowanie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 7 kwietnia 2005 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P. z dnia 17 listopada 2004 r., sygn. akt V Pa …/03, oddala zażalenie. U z a s a d n i e n i e W rozpatrywanym zażaleniu powódki E. K. na postanowienie Sądu Okrę-gowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w P. z dnia 17 listopada 2004r. odrzucające kasację strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 30 grudnia 2003r. zarzucono naruszenie art. 3921 § 1 k.p.c. w związku z art. 231 k.p.c. przez przyjęcie przez Sąd Okręgowy, że wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie nie przekracza dziesięciu tysięcy złotych. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że przedmiotem niniejszej sprawy jest roszczenie pracownicze dotyczące rozwiązania stosunku pracy i w tym stanie rzeczy wartość 2 przedmiotu zaskarżenia stanowi sumę wynagrodzenia za pracę powódki za okres jednego roku. Zdaniem powódki kwota ta wynosi 22.614 zł. Sąd Najwyższy stwierdził bezzasadność zażalenia mając na uwadze, co na-stępuje: Wbrew twierdzeniom przedstawionym w uzasadnieniu zażalenia, bezspornym jest fakt, że postępowanie sądowe w niniejszej sprawie toczyło się o odszkodowanie z tytułu nieprawidłowego wypowiedzenia umowy o pracę w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia ustalonego w kwocie 5.633,50 złotych. Taka wartość przedmiotu sporu była wynikiem rezygnacji powódki z żądania uznania za bezskuteczne wypowiedzenie jej umowy o pracę przez stronę pozwaną. Ustalona w wyniku postępowania sądowego wartość przedmiotu zaskarżenia nie nasuwa zastrzeżeń. W szczególności nie ma racji powódka, że wartość przedmiotu zaskarżenia w rozumieniu art. 3921 § 1 k.p.c. i stosownie do art. 231 k.p.c. wynosił w tej sprawie równowartość sumy wynagrodzenia za pracę powódki za okres jednego roku. O takim przedmiocie sprawy nie orzekał Sąd pierwszej instancji, który w wyroku z dnia 30 grudnia 2003r. r. zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 5 633,50 zł tytułem odszkodowania. Jeżeli zaś chodzi o postępowanie drugoinstancyjne zakończone wyrokiem, od którego kasację wniosła powódka, to toczyło się ono wyłącznie na skutek apelacji strony pozwanej, która wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez oddalenie powództwa powódki o odszkodowanie. W konsekwencji tego Sąd Okręgowy w P. po rozpoznaniu apelacji strony pozwanej w granicach zaskarżenia (art. 378 § 1 k.p.c.) rozpoznał sprawę w zakresie żądania w pozwie ograniczonego ostatecznie przez powódkę tylko do odszkodowania i uwzględnionego w wyroku pierwszej instancji w kwocie 5.633,50 zł. Taka więc była wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie z kasacji powódki od wyroku Sądu drugiej instancji zmieniającego zaskarżony wyrok i oddalającego powództwo. Wobec bezzasadności zażalenia podlegało ono oddaleniu (art. 39319 w związku z art. 385 k.p.c.). 3