I PZ 51/02

Sygn. akt I PZ 51/02 P O S T A N O W I E N I E Dnia 14 czerwca 2002 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Iwulski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jerzy Kwaśniewski SSN Andrzej Wasilewski w sprawie z powództwa T. W. przeciwko „I.” Spółce Akcyjnej w O. o przywrócenie do pracy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Administracyjnej, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 14 czerwca 2002 r. zażalenia strony pozwanej na postanowienie Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. z dnia 10 grudnia 2001 r., sygn. akt XII Pa (…) u c h y l a zaskarżone postanowienie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2001 r., XII Pa (…), Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w W. odrzucił apelację pozwanej "I." Spółki Akcyjnej w O. od wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w O. z dnia 8 maja 2001 r., IV P (…), którym przywrócono do pracy powódkę T. W. Sąd Okręgowy stwierdził w uzasadnieniu, że apelacja strony pozwanej została podpisana przez radcę prawnego E. M. W wykonaniu wezwania o uzupełnienie braków apelacji zostało złożone pełnomocnictwo dla radcy prawnego udzielone w dniu 27 listopada 2001 r. Data udzielenia pełnomocnictwa wskazuje, że w dniu wniesienia apelacji (21 maja 2001 r.) radca prawny nie była 2 umocowana do działania w imieniu strony pozwanej. Na postanowienie to strona pozwana wniosła zażalenie, w którym wywiodła w szczególności, że do odpowiedzi na pozew został złożony poświadczony odpis pełnomocnictwa stałego z dnia 10 grudnia 1999 r. upoważniający radcę prawną E. M. do zastępowania strony pozwanej w postępowaniach sądowych w sprawach związanych ze stosunkiem pracy wytoczonych przeciwko Spółce. Pełnomocnictwo to nie było kwestionowane w innych sprawach oraz w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W aktach sprawy oznaczonej sygnaturą IV P (…) z powództwa T. W. została przez stronę pozwaną złożona odpowiedź na pozew, do której dołączono pełnomocnictwo dla radcy prawnego E. M. z dnia 10 grudnia 1999 r. "do zastępowania Spółki w postępowaniu sądowym w sprawach związanych ze stosunkiem pracy wytoczonych przez I. S.A. oraz przeciwko I. S.A.". Pełnomocnictwo to nie było kwestionowane przez Sąd pierwszej instancji i być może jego złożenie umknęło uwadze Sądu drugiej instancji, gdyż sprawa ta została następnie połączona do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą z powództwa E. K. Zgodnie z art. 88 KPC pełnomocnictwo może być albo procesowe - bądź to ogólne, bądź do prowadzenia poszczególnych spraw - albo do niektórych tylko czynności procesowych. Nie ma więc przeszkód aby strona udzieliła radcy prawnemu pełnomocnictwa procesowego do prowadzenia spraw określonego rodzaju (w tym przypadku oznaczonych jako sprawy związane ze stosunkiem pracy). Radca prawny E. M. od samego początku postępowania legitymowała się więc prawidłowym pełnomocnictwem do zastępowania strony pozwanej w granicach określonych w art. 91 KPC. Nieprawidłowe było więc wezwanie strony pozwanej do uzupełnienia braków apelacji w tym zakresie i niepotrzebne złożenie drugiego pełnomocnictwa. Oznacza to też, że zaskarżone postanowienie jest nieprawidłowe, gdyż apelacja strony pozwanej nie była dotknięta brakiem w zakresie pełnomocnictwa. Dlatego w uwzględnieniu zażalenia należało na podstawie art. 386 § 1 w związku z art. 39318 § 3 i art. 397 § 2 KPC uchylić zaskarżone postanowienie.