II PUO 49/23

Sygn. akt II PUO 49/23 POSTANOWIENIE Dnia 22 marca 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Robert Stefanicki w sprawie z odwołania K. T. przeciwko Dyrektorowi Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa […] w W. o wysokość emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 22 marca 2023 r., wniosku Sądu Apelacyjnego w Warszawie przekazanego Sądowi Najwyższemu postanowieniem z dnia 5 grudnia 2022 r. o przekazanie sprawy sygn. akt III AUa 2925/22 innemu sądowi równorzędnemu, odmawia przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 441 § 1 k.p.c. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 441 § 1 k.p.c. przekazanie przez Sąd Najwyższy sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu jest możliwe tylko wówczas, gdy wymaga tego dobro wymiaru sprawiedliwości, a w szczególności wzgląd na społeczne postrzeganie sądu jako organu bezstronnego. Sędzia w swoim wniosku nie wykazał, że tego rodzaju okoliczności występują odnośnie do Sądu Apelacyjnego w Warszawie (postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 20 października 2022 r., II PUO 16/22; z dnia 16 listopada 2022 r., II PUO 11/22). Rozstrzygający w tej sprawie nie kwestionuje przestrzegania ogólnych zasad dotyczących przenoszenia sędziów, ale w odniesieniu do konkretnych okoliczności sprawy przedstawione przez Sąd Apelacyjny względy (postanowienia Sądu 2 Najwyższego: z dnia 1 lutego 2023 r., II PUO 41/22; z dnia 8 lutego 2023 r., II PUO 29/2022, 33/2022 oraz 44/2022; z dnia 14 marca 2023 r., II PUO 2/2023, 18/2023) nie są równoznaczne z wykazaniem podstaw do oceny, że dobro wymiaru sprawiedliwości, w tym zaufanie do sądu przemawia za przekazaniem sprawy innemu równorzędnemu sądowi. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.