II USKP 207/21

Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych2022-07-06

Skład orzekający: Dawid Miąsik, Józef Iwulski, Halina Kiryło

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku uwzględnienia skargi kasacyjnej organu rentowego, wnioskodawca powinien zostać obciążony kosztami zastępstwa procesowego organu rentowego w postępowaniu kasacyjnym, jeśli błąd sądu drugiej instancji był oczywisty, a wnioskodawca nie ponosi za niego odpowiedzialności?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że przyznał J. K. prawo do emerytury od dnia 2 stycznia 2015 r., uznając, że organ rentowy wniósł o zmianę wyroku w tej części, a wnioskodawca urodził się 2 stycznia 1955 r., co oznacza, że wiek uprawniający do wcześniejszej emerytury osiągnął dopiero 2 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy nie obciążył J. K. kosztami zastępstwa procesowego organu rentowego w postępowaniu kasacyjnym, uznając, że skarga kasacyjna organu rentowego okazała się zasadna w wyniku drobnego, choć oczywistego błędu Sądu drugiej instancji, za który wnioskodawca swoimi działaniami procesowymi nie ponosi odpowiedzialności.
Stan faktyczny
Organ rentowy wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, który przyznał J. K. prawo do emerytury od 1 grudnia 2014 r. Organ rentowy domagał się przyznania prawa do emerytury od 2 stycznia 2015 r., wskazując, że wnioskodawca osiągnął wymagany wiek dopiero w tym dniu. Sąd Najwyższy uznał skargę kasacyjną za uzasadnioną w tym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zmienił zaskarżony wyrok w punkcie I w ten sposób, że przyznał J. K. prawo do emerytury od dnia 2 stycznia 2015 r. oraz nie obciążył J. K. kosztami zastępstwa procesowego organu rentowego w postępowaniu kasacyjnym.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt II USKP 207/21 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 lipca 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Józef Iwulski SSN Halina Kiryło w sprawie z wniosku J. K. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych […] Oddziałowi w W. o emeryturę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 6 lipca 2022 r., skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 listopada 2019 r., sygn. akt III AUa […], 1. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie I w ten sposób, że przyznaje J. K. prawo do emerytury od dnia 2 stycznia 2015 r., 2. nie obciąża J. K. kosztami zastępstwa procesowego organu rentowego w postępowaniu kasacyjnym. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w […] wyrokiem z 19 listopada 2019 r. zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w W. z 8 lutego 2018 r., VII U […] i poprzedzającą go 2 decyzję organu rentowego w ten sposób, że przyznał J. K. prawo do emerytury od 1 grudnia 2014 r. Organ rentowy zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego w […] skarga kasacyjną w części, to jest w zakresie dotyczącym daty, od której przyznano prawo do emerytury. Organ rentowy wniósł o zmianę wyroku w ten sposób, by prawo do emerytury przyznać wnioskodawcy od 2 stycznia 2015 r., to jest od dnia osiągnięcia 60 roku życia. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie art. 100 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2022 r., poz. 504). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna organu rentowego okazała się oczywiście uzasadniona w stopniu uprawniającym Sąd Najwyższy do wydania orzeczenia reformatoryjnego. Wnioskodawca urodził się 2 stycznia 1955 r., zatem wiek uprawniający go do uzyskania tzw. wcześniejszej emerytury osiągnął dopiero 2 stycznia 2015 r. W konsekwencji Sąd drugiej instancji nie mógł przyznać mu prawa do emerytury w wieku obniżonym od 1 grudnia 2014 r., to jest od miesiąca, w którym został złożony wniosek emerytalny. W dacie tej wnioskodawca nie spełnił bowiem jednej z przesłanek nabycia prawa do świadczenia emerytalnego w wieku obniżonym, jakim jest osiągnięcie wieku wynoszącego dla mężczyzn 60 lat (art. 100 w związku z art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych w związku z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub szczególnym charakterze, Dz.U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Ponieważ skarga kasacyjna organu rentowego okazała się zasadna w wyniku drobnego, choć oczywistego błędu Sądu drugiej instancji, za który wnioskodawca swoimi działania procesowymi nie ponosi odpowiedzialności, Sąd Najwyższy postanowił nie obciążać wnioskodawcy kosztami zastępstwa organu rentowego w postępowaniu kasacyjnym. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. [as] 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 100 ust. 1art. 100art. 184 ust. 1§ 4 ust. 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 28.07.2026. · PDF źródłowy