II UZ 79/14

Sygn. akt II UZ 79/14 POSTANOWIENIE Dnia 25 lutego 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Kuczyński (przewodniczący) SSN Halina Kiryło SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca) w sprawie z wniosku B. P. przeciwko Dyrektorowi Z. […] w W. o wysokość emerytury policyjnej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 25 lutego 2015 r., zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 8 września 2014 r., sygn. akt III AUa […], oddala zażalenie. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w […] postanowieniem z 8 września 2014 r. odrzucił skargę kasacyjną B. P. od wyroku tego Sądu z 5 lutego 2014 r. ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. Sprawa dotyczyła wysokości emerytury, którą skarżący nabył w 1990 r. Dopuszczalność skargi kasacyjnej zależała od wartości przedmiotu zaskarżenia, którą określono na 8.935 zł (art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.). W zażaleniu skarżący zarzucił naruszenie „art. 3986 § 1 k.p.c.” przez uznanie, iż skarga w sprawie jest niedopuszczalna. Sąd Apelacyjny doręczając odpis wyroku dołączył również pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia 2 skargi kasacyjnej. Skarżący domagał się przeliczenia (wyższej) emerytury niż ustalona w decyzji pozwanego. Wskazana w skardze wartość przedmiotu zaskarżenia winna zatem pozostać bez wpływu na przyjęcie skargi do rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Przepis art. 3986 § 1 k.p.c. nie został naruszony, gdyż nie dotyczy odrzucenia skargi kasacyjnej przez sąd apelacyjny ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia. Znaczenie ma wówczas art. 3982 § 1 k.p.c., jednak skarżący nie przeczy podanej wartości przedmiotu zaskarżenia na 8.935 zł. Błędnie jednak zakłada, że w sprawie dotyczącej „przeliczenia emerytury, tj. przyznania jej w wysokości innej niż ustalona decyzją organu rentowego” wartość przedmiotu zaskarżenia nie decyduje o dopuszczalności skargi kasacyjnej. Chodzi o prawo majątkowe i dlatego o dopuszczalności skargi decyduje wartość przedmiotu zaskarżenia; w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych nie niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Tylko w sprawach o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego skarga kasacyjna przysługuje niezależnie od wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 3982 § 1 k.p.c.). Skarga jest niedopuszczalna, gdyż prawo skarżącego do emerytury nie jest sporne. Została mu ustalona i przyznana w 1990 r. Na podstawie decyzji pozwanego z 16 listopada 2009 r. wysokość emerytury została zmniejszona. Spór dotyczył tej kwestii, czyli w efekcie wysokości emerytury, stąd znaczenie w aspekcie dopuszczalności skargi kasacyjnej miała tylko podana wartość przedmiotu zaskarżenia. Pouczenie sądu o prawie do wniesienia skargi kasacyjnej jest błędne (nieuprawnione), gdy skarga kasacyjna nie jest dopuszczalna. Innymi słowy takie pouczenie nie zmienia regulacji ustawy (art. 3982 k.p.c.), gdyż tylko ona stanowi podstawę do oceny czy od wyroku sądu drugiej instancji można wnieść skargę kasacyjną. 3 Z tych motywów orzeczono jak w sentencji (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).