II UZ 93/17

Sygn. akt II UZ 93/17 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Kuźniar (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (sprawozdawca) w sprawie z wniosku K. P. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w […] o rentę z tytułu niezdolności do pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 5 grudnia 2017 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Apelacyjnego […] z dnia 14 czerwca 2017 r., I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. przyznaje adw. I. J. od Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego ) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) zł powiększoną o podatek od towarów i usług. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2017 r. Sąd Apelacyjny , działając na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., odrzucił - jako spóźnioną - skargę kasacyjną K. P. od wyroku tego Sądu z dnia 20 lipca 2016 r. Sąd odwoławczy stwierdził, że odpis wyroku z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi wnioskodawczyni w dniu 27 marca 2017 r., zaś skarga kasacyjna została wniesiona w dniu 29 maja 2017 r. Stanowi to o uchybieniu 2 dwumiesięcznego terminu określonego w art. 3985 § 1 k.p.c., gdyż zgodnie z art. 112 k.c. stosowanego w związku z art. 165 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., termin liczony w miesiącach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu. Oznacza to, że termin do złożenia skargi kasacyjnej upływał w dniu 27 maja 2017 r. Dzień ten wypadał w sobotę, która nie jest dniem uznanym za ustawowo wolny od pracy (tak Sąd Najwyższy w postanowieniach z dnia 15 października 2015 r., II PZ 10/15 oraz z dnia 6 grudnia 2012 r., IV CZ 128/12). W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawczyni zarzuciła: 1) naruszenie prawa materialnego, tj. niezastosowanie art. 115 k.c. w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 r. w związku z art. 112 k.c., a także art. 21 i art. 35 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców przez pominięcie, że zgodnie z obowiązującym obecnie brzmieniem art. 115 k.c., jeśli koniec terminu przypada na dzień ustawowo wolny od pracy lub w sobotę, termin upływa następnego dnia po dniu, który nie jest dniem wolnym od pracy lub sobotą, a przepis ten ma zastosowanie do terminów, których bieg nie zakończył się przed 1 stycznia 2017 r., co oznacza, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej nie upływał w sobotę, lecz w następujący po tej sobocie poniedziałek, a zatem skarga kasacyjna wniesiona w dniu 29 maja 2017 r. została wniesienia z zachowaniem ustawowego terminu; 2) naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na rozstrzygnięcie w sprawie, tj. art. 3986 § 2 w związku z art. 165 § 1 w związku z art. 39821 w związku z art. 391 § 1 k.p.c., a to w związku z art. 3985 § 1 i art. 124 § 3 k.p.c. przez odrzucenie skargi kasacyjnej mimo braku do tego podstaw, skoro została ona wniesiona z zachowaniem dwumiesięcznego terminu liczonego od dnia doręczenia pełnomocnikowi skarżącej wyroku Sądu drugiej instancji wraz z uzasadnieniem. Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie jest zasadne. 3 W myśl art. 165 § 1 k.p.c., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego. Stosownie do art. 112 zdanie pierwsze k.c., termin oznaczony w tygodniach, miesiącach lub latach kończy się z upływem dnia, który nazwą lub datą odpowiada początkowemu dniowi terminu, a gdyby takiego dnia w ostatnim miesiącu nie było - w ostatnim dniu tego miesiąca. Zgodnie z art. 115 k.c. w brzmieniu nadanym z dniem 1 stycznia 2017 r. przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 16 grudnia 2016 r. o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców (Dz.U. z 2016 r., poz. 2255 ze zm., dalej jako ustawa zmieniająca), jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Wreszcie z art. 21 ustawy zmieniającej wynika, że art. 115 ustawy zmienianej w art. 1 (Kodeks cywilny), w brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, stosuje się do terminów, które - jak w rozważanym przypadku - nie upłynęły przed dniem wejścia w życie tej ustawy. Z powołanych uregulowań jasno wynika, że wniesienie przez wnioskodawczynię skargi kasacyjnej w dniu 29 maja 2017 r., a więc pierwszego dnia następującego po sobocie, będącej ostatnim dniem terminu na dokonanie tej czynności procesowej, liczonego według zasad określonych w art. 112 k.c. oraz po niedzieli będącej dniem wolnym od pracy, zostało dokonane w terminie po myśli art. 115 k.c. w aktualnym brzmieniu, co uszło uwagi Sądu drugiej instancji. Z tych przyczyn zaskarżone postanowienie należało uchylić na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 39816 k.p.c. kc