III PZP 6/69

UchwałaIzba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych1969-04-15

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pracownik uspołecznionego zakładu pracy, który nie został zaliczony do żadnej z grup inwalidów z powodu krzemicy lub krzemogruźlicy, a który na skutek utrzymywania się u niego objawów tej choroby zawodowej został na podstawie orzeczenia lekarskiego przeniesiony do innej pracy nie narażającej go na działania czynnika chorobotwórczego, ma prawo do odszkodowania przewidzianego w art. 444 i 445 § 1 kodeksu cywilnego, czy tylko do wynagrodzenia przewidzianego w art. 22 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 30 marca 1965 r. o bezpieczeństwie i higienie pracy?
Ratio decidendi
Pracownikowi, który na skutek choroby zawodowej został przeniesiony do innej pracy, przysługuje odszkodowanie na podstawie art. 444 i 445 § 1 k.c., a nie tylko wynagrodzenie przewidziane w art. 22 ust. 2 i 3 ustawy o bezpieczeństwie i higienie pracy. Utrata zdolności do pracy w dotychczasowym zawodzie, nawet jeśli pracownik nie został zaliczony do grupy inwalidów, stanowi podstawę do dochodzenia odszkodowania za poniesione straty majątkowe i niemajątkowe.
Stan faktyczny
Pracownik uspołecznionego zakładu pracy cierpiał na krzemicę lub krzemogruźlicę. Choroba zawodowa utrzymywała się pomimo braku zaliczenia go do grupy inwalidów. Na podstawie orzeczenia lekarskiego został przeniesiony do innej pracy, która nie narażała go na działanie czynnika chorobotwórczego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy udzielił odpowiedzi na postawione pytanie prawne, stwierdzając, że pracownikowi przysługuje prawo do odszkodowania przewidzianego w art. 444 i 445 § 1 kodeksu cywilnego.

Pełny tekst orzeczenia

Skład orzekającyPrzewodniczący: sędzia K. Marowski.Sędziowie: K. Piasecki, Z. Stypułkowska.W uzasadnieniu Sąd Najwyższy udzielił odpowiedzi na pytanie prawne:"Czy pracownik uspołecznionego zakładu pracy, który nie został zaliczony do żadnej z grup inwalidów z powodu krzemicy lub krzemogruźlicy, a który na skutek utrzymywania się u niego objawów tej choroby zawodowej został na podstawie orzeczenia lekarskiego przeniesiony do innej pracy nie narażającej go na działania czynnika chorobotwórczego, ma prawo do odszkodowania przewidzianego w art. 444 i 445 § 1 kodeksu cywilnego, czy tylko do wynagrodzenia przewidzianego w art. 22 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 30 marca 1965 r. o bezpieczeństwie i higienie pracy (Dz. U. z 1965 r. Nr 13, poz. 91)?"

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 444art. 22 ust. 2§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 27.07.2026.