III SK 64/16

Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych2017-09-14

Skład orzekający: Dawid Miąsik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezes URE w decyzji wydanej na podstawie art. 6 ust. 3a Prawa energetycznego, w brzmieniu obowiązującym 15 listopada 2012 r., może orzekać o nieuzasadnionym wstrzymaniu dostaw energii elektrycznej do odbiorcy przez przedsiębiorstwo dystrybucyjne, jeśli wstrzymanie nastąpiło na polecenie sprzedawcy energii, a przedsiębiorstwo dystrybucyjne nie jest odpowiedzialne za spełnienie przesłanek z art. 6 ust. 3a PE?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie wystąpiło w sprawie istotne zagadnienie prawne. Stwierdzono, że przedsiębiorstwo dystrybucyjne nie może być odpowiedzialne za spełnienie przesłanek z art. 6 ust. 3a Prawa energetycznego, gdy wstrzymanie dostaw nastąpiło na polecenie sprzedawcy energii, a samo przedsiębiorstwo dystrybucyjne nie ma kompetencji do oceny spełnienia tych przesłanek.
Stan faktyczny
Powód (przedsiębiorstwo dystrybucyjne) wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, który oddalił jego apelację od wyroku Sądu Okręgowego. Sądy pierwszej i drugiej instancji oddaliły odwołanie powoda od decyzji Prezesa URE stwierdzającej nieuzasadnione wstrzymanie dostaw energii elektrycznej do lokalu odbiorcy. Wstrzymanie nastąpiło na polecenie sprzedawcy energii, mimo że odbiorca nie zalegał z opłatą za energię, a jedynie z opłatą składki ubezpieczeniowej.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III SK 64/16 POSTANOWIENIE Dnia 14 września 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z powództwa I Sp. z o.o. (poprzednio R. Sp. z o.o. w W.) przeciwko Prezesowi U. z udziałem zainteresowanych: E. S.A. w R. i A.C. o wstrzymanie dostaw energii elektrycznej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 września 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 17 maja 2016 r., sygn. akt VI ACa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem z 17 maja 2016 r., VI ACa (…) Sąd Apelacyjny w (…) oddalił apelację R. Sp. z o.o. w W. (powód) wniesioną od wyroku Sądu Okręgowego w W. z 19 stycznia 2015 r., XVII AmE (…), oddalającego odwołanie powoda od decyzji Prezesa U. (Prezes U.) z 15 marca 2013 r., stwierdzającej nieuzasadnione wstrzymanie dostaw energii elektrycznej do lokalu A.C. (zainteresowany) 15 listopada 2012 r. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Apelacyjnego wniósł powód zaskarżając go w całości. Wiosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance występowania w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, tj.: czy 2 Prezes U. w decyzji wydanej na podstawie art. 6 ust. 3a ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (jednolity tekst: Dz.U. z 2012 r., poz. 1059 ze zm., dalej jako PE) w brzmieniu obowiązującym 15 listopada 2012 r. może orzekać o nieuzasadnionym wstrzymaniu dostaw energii elektrycznej do odbiorcy przez przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się dystrybucją energii elektrycznej, jeśli takie wstrzymanie następuje na polecenie przedsiębiorstwa zajmującego się sprzedażą energii elektryczne (dalej sprzedawca), gdyż to jemu odbiorca zwleka z zapłatą za dostarczona energię a przedsiębiorstwo dystrybucyjne nie jest odpowiedzialne za spełnienie przesłanek z art. 6 ust. 3a PE oraz nie ma kompetencji do stwierdzenia spełnienia przez sprzedawcę przesłanek, uprawniających do wstrzymania dostaw energii elektrycznej do odbiorcy zgodnie z tym przepisem. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna powoda nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. Powód od początku nie kwestionował, iż jest stroną postępowania prowadzonego przez Prezesa U., a z niezakwestionowanych ustaleń Sądu Okręgowego wynika, że w przedmiotowej sprawie nie było podstaw do wstrzymania dostaw energii elektrycznej w oparciu o art. 6 ust. 3a PE. Zainteresowany bowiem nie zalegał z opłatą za energię elektryczną, lecz z opłatą składki za pakiet ubezpieczeniowy. Nie można zatem w tych okolicznościach kwestionować zasadności decyzji Prezesa U. czy też orzeczeń Sadów pierwszej i drugiej instancji, gdyż odpowiadają one prawu. Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 6 ust. 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 28.07.2026. · PDF źródłowy