III SO 1/17

Sygn. akt III SO 1/17 POSTANOWIENIE Dnia 9 stycznia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik (przewodniczący) SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca) SSN Andrzej Wróbel w sprawie ze skargi I. C. na przewlekłość postępowania Sądu Apelacyjnego w (…) w sprawie III AUa (…) i III AUz (…), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 9 stycznia 2018 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 września 2017 r., sygn. akt III SPP (…), odrzuca zażalenie. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy postanowieniem z 14 września 2017 r. odrzucił skargę ubezpieczonego I. C. o stwierdzenie przewlekłości postępowania „w rozpatrzeniu” jego „nowego wniosku o ustanowienie adwokata z urzędu w sprawach o sygn. akt III AUa (…); III AUz (…)” Sądu Apelacyjnego w (…). Podstawą odrzucenia skargi były regulacje art. 871 § 1 k.p.c. w związku z art. 8 ust. 2, art. 9 i art. 14 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, dlatego że ubezpieczony wniósł skargę osobiście. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych jest bezwzględne. Skarga wniesiona osobiście dotknięta była brakiem nieusuwalnym, co powodowało konieczność jej 2 odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia tego braku na podstawie stosowanych odpowiednio przepisów o postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym. Niewydanie przez Sąd Apelacyjny postanowienia odrzucającego rozpoznawaną skargę i jej przekazanie wraz z aktami sprawy do Sądu Najwyższego było nieprawidłowe, gdy Sąd drugiej instancji był właściwy do orzeczenia o niedopuszczalności skargi wniesionej z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c. w związku z art. 8 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. Ubezpieczony wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z 14 września 2017 r., domagając się jego uchylenia i oraz ponownego rozpatrzenia merytorycznie. Jednocześnie złożył wniosek o zwolnienie z kosztów oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest niedopuszczalne i dlatego zostało odrzucone. Orzeczenia Sądu Najwyższego nie podlegają zaskarżeniu. Wynika to z ustawy z 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym i z ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego. Odstępstwo od tej reguły stanowiłoby wyjątek, który musiałby mieć swą podstawę (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 lutego 2017 r., II PO 1/17 i powołane w nim orzecznictwo). Ustawa z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2016 r., poz. 1259 ze zm.) również nie przewiduje zażalenia na odrzucenie skargi na przewlekłość postępowania. Odrzucenie skargi na przewlekłość postępowania pozwala wnieść kolejną skargę, z tym że przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo przez adwokata lub radcę prawnego. Zawarty w zażaleniu wniosek o ustanowienie adwokata z urzędu i zwolnienie od kosztów sądowych został przekazany (zarządzeniem z 28 listopada 2017 r.) do rozpoznania przez Sąd Apelacyjny w (…). Z tych motywów orzeczono jak w sentencji. r.g.