III SW 54/11

Izba Pracy i Ubezpieczeń Społecznych2011-11-10

Skład orzekający: Teresa Flemming-Kulesza, Halina Kiryło, Małgorzata Wrębiakowska-Marzec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy naruszenie przepisów dotyczących ustalenia wyników głosowania, polegające na niezaliczeniu dwóch ważnie oddanych głosów na kandydatkę, które nie miało wpływu na wynik wyborów, może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności wyborów?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy stwierdził, że zarzut protestu dotyczący niezaliczenia dwóch ważnie oddanych głosów na kandydatkę jest zasadny. Jednakże, ponieważ stwierdzone naruszenie nie miało wpływu na wynik wyborów (komitet wyborczy, z którego list startowała kandydatka, nie uczestniczył w podziale mandatów), nie mogło ono stanowić podstawy do stwierdzenia nieważności wyborów. W związku z tym, Sąd Najwyższy wydał opinię, że zarzut jest zasadny, ale naruszenie nie miało wpływu na wynik wyborów.
Stan faktyczny
Wyborcy wnieśli protest przeciwko ważności wyborów do Sejmu, zarzucając oszustwo wyborcze polegające na niezaliczeniu dwóch ważnie oddanych głosów na kandydatkę M. B. w jednej z obwodowych komisji wyborczych. Przeprowadzono oględziny kart do głosowania, które potwierdziły oddanie dwóch ważnych głosów na tę kandydatkę. Okazało się jednak, że komitet wyborczy, z którego list startowała kandydatka, nie uczestniczył w podziale mandatów do Sejmu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił wydać opinię, że zarzut protestu dotyczący niewłaściwego ustalenia wyników głosowania jest zasadny, jednakże stwierdzone naruszenie nie miało wpływu na wynik wyborów.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III SW 54/11 POSTANOWIENIE Dnia 10 listopada 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Teresa Flemming-Kulesza (przewodniczący) SSN Halina Kiryło SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec (sprawozdawca) w sprawie z protestu T. B. i R. B. przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i do Senatu Rzeczypospolitej Polskiej, z udziałem Państwowej Komisji Wyborczej, Prokuratora Generalnego, Okręgowej Komisji Wyborczej Nr […] po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 10 listopada 2011 r., postanawia: wydać opinię, że zarzut protestu dotyczący niewłaściwego ustalenia wyników głosowania w Obwodowej Komisji Wyborczej Nr […] polegający na niezaliczeniu dwóch ważnie oddanych głosów na kandydatkę M. B. jest zasadny, jednakże stwierdzone naruszenie nie miało wpływu na wynik wyborów. U z a s a d n i e n i e T. B. i R. B., jako wyborcy uprawnieni na podstawie art. 82 § 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - Kodeks wyborczy (Dz.U. Nr 21, poz. 112 ze zm.) wnieśli w ustawowym terminie do Sądu Najwyższego protest przeciwko ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej „w Obwodowej Komisji Wyborczej n[…]”. 2 Wnoszący protest zarzucili popełnienie „oszustwa wyborczego", gdyż w dniu 9 października 2011 r. oddali głosy na M. B. - kandydatkę na posła z listy nr […], zaś z podanych przez Komisję „wyników wyborów” w obwodzie wynika, że wskazana kandydatka nie otrzymała żadnego głosu. Przewodniczący Okręgowej Komisji Wyborczej w B. zajął stanowisko, iż opisana w proteście sytuacja nie świadczy o popełnieniu „oszustwa wyborczego", a może być wynikiem pomyłki Obwodowej Komisji Wyborczej albo skutkiem nieważności głosu lub karty do głosowania. Prokurator Generalny wniósł o wydanie postanowienia zawierającego opinię, że zarzuty protestu są zasadne, jednakże naruszenie przepisów ustawy nie miało wpływu na wynik wyborów. Postanowieniem z dnia 26 października 2011 r. Sąd Najwyższy dopuścił dowód z oględzin kart do głosowania w Obwodowej Komisji Wyborczej N[…] celem ustalenia, czy wśród głosów ważnych i nieważnych znajdują się głosy oddane na M. B. - kandydatkę z listy Nr […], przy czym dowód ten przeprowadził przez Sąd Rejonowy w T. W wyniku dokonania przez ten Sąd w dniu 2 listopada 2011 r. oględzin kart do głosowania stwierdzono, że wśród nich znajduje się 8 kart, na których oddano głos na kandydatkę z listy nr […], M. B., z czego 2 głosy zostały oddane ważnie, natomiast pozostałych 6 głosów jest nieważnych z uwagi na wybór także innych kandydatów na innych listach wyborczych w ramach tej samej karty do głosowania. Sąd Najwyższy zważył co następuje. W myśl art. 100 ust. 3 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 78, poz. 483), zasady i tryb zgłaszania kandydatów i przeprowadzania wyborów oraz warunki ważności wyborów określa ustawa. Z kolei zgodnie z art. 101 ust. 2 Konstytucji RP, wyborcy przysługuje prawo zgłoszenia do Sądu Najwyższego protestu przeciwko ważności wyborów na zasadach określonych w ustawie. Ustawa - Kodeks wyborczy w art. 82 § 1 stanowi, że przeciwko ważności wyborów, ważności wyborów w okręgu lub wyborowi określonej osoby protest może być wniesiony z powodu: dopuszczenia się przestępstwa przeciwko wyborom, określonego w rozdziale XXXI Kodeksu 3 karnego, mającego wpływ na przebieg głosowania, ustalenie wyników głosowania lub wyników wyborów (pkt 1) lub naruszenia przepisów kodeksu dotyczących głosowania, ustalenia wyników głosowania lub wyników wyborów, mającego wpływ na wynik wyborów (pkt 2). Z twierdzeń wnoszących protest wynika, że kwestionują oni ważność wyborów w okręgu wyborczym w B. z uwagi na naruszenie przez Obwodową Komisję Wyborczą nr […] przepisów dotyczących ustalenia wyników głosowania w tym obwodzie poprzez nieprawidłowe obliczenie liczby głosów ważnych oddanych na kandydatkę z listy kandydatów zgłoszonych przez Komitet Wyborczy […]. Zarzut ten należy uznać za zasadny. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że istotnie doszło do naruszenia art. 228 § 1 pkt 8 Kodeksu wyborczego poprzez błędne ustalenie, iż na kandydatkę do Sejmu – M. B. nie oddano głosów ważnych, w sytuacji gdy faktycznie oddane na nią zostały dwa ważne głosy. Jednakże z uwagi na to, iż Komitet Wyborczy […] w ogóle nie uczestniczył w podziale mandatów do Sejmu RP, prawidłowe ustalenie wyników głosowania w obwodzie nr […] nie zmieniłoby wyników wyborów. W konsekwencji stwierdzone naruszenie nie mogło mieć i nie miało wpływu na wynik wyborów. Z powyższych względów wydano opinię jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 242 § 1 i 2 Kodeksu wyborczego.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 82 § 3art. 100 ust. 3art. 101 ust. 2art. 82 § 1art. 228 § 1 pkt 8art. 242 § 1§ 3§ 1§ 1 pkt 8

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy