III USKP 66/24

III USKP 66/24 POSTANOWIENIE Dnia 10 września 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Robert Stefanicki (przewodniczący) SSN Leszek Bielecki (sprawozdawca) SSN Jarosław Sobutka w sprawie z odwołania A. W. od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji o wysokość emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 10 września 2024 r., skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 3 marca 2022 r., sygn. akt III AUa 578/21, umarza postępowanie kasacyjne. Leszek Bielecki Robert Stefanicki Jarosław Sobutka UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w Lublinie wyrokiem z 3 marca 2022 r., III AUa 578/21, w sprawie z odwołania A. W. od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno – Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji o wysokość emerytury policyjnej i policyjnej renty inwalidzkiej, po rozpoznaniu apelacji organu rentowego oraz apelacji odwołującej się, uchylił wyrok Sądu Okręgowego w Lublinie z 26 maja 2021 r., VIII U 3883/19, w części dotyczącej rozstrzygnięcia w zakresie ustalenia wysokości renty policyjnej bez uwzględnienia treści art. 22a ust. 2 i 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji III USKP 66/24 2 Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Anty korupcyjnego, Straży Granicznej, Straży Marszałkowskiej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno - Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin i w tym zakresie postępowanie umorzył, oddalił apelację organu rentowego w pozostałej części oraz oddalił apelację wnioskodawczyni. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł organ rentowy, a następnie pismem z 20 maja 2024 r. ją cofnął. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 39821 k.p.c., do postępowania przed Sądem Najwyższym wywołanego wniesieniem skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio przepisy o apelacji. Z kolei art. 391 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. stanowi, że w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu. Skarga kasacyjna może zostać cofnięta w każdym czasie nawet przez samą stronę i nie wymaga to zgody strony przeciwnej. Cofnięcie skargi kasacyjnej stanowi czynność procesową, która nie podlega weryfikacji sądowej i prowadzi do umorzenia postępowania kasacyjnego oraz orzeczenia o kosztach procesu jak przy cofnięciu pozwu - art. 391 § 2 zdanie pierwsze w związku z art. 39821 k.p.c. (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 17 listopada 2020 r., II PK 94/20, LEX nr 3080384 i z 25 marca 2021 r., III USK 68/21, LEX nr 3153421). W tych okolicznościach Sąd Najwyższy umorzył postępowanie kasacyjne na podstawie art. 39821 w związku z art. 391 § 2 k.p.c. [SOP] [ms] III USKP 66/24 3