III UZ 6/23

III UZ 6/23 POSTANOWIENIE Dnia 13 marca 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Rączka w sprawie z odwołania B. K. od decyzji Wojskowego Biura Emerytalnego w Rzeszowie o wypłatę emerytury, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 13 marca 2024 r., zażalenia odwołującego się na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 8 grudnia 2022 r., sygn. akt III AUa 1034/21, WSC U 101/22, oddala zażalenie. UZASADNIENIE Sąd Apelacyjny w Rzeszowie, postanowieniem z 8 grudnia 2022 r., sygn. akt III AUa 1034/21, WSC U 101/22 odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawcy B. K. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 24 czerwca 2022 r., sygn. akt III AUa 1034/21 z uwagi na przekroczenie przez pełnomocnika wnioskodawcy terminu na złożenie wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. Wyrokiem z 24 czerwca 2022 r., sygn. akt. III AUa 1034/21, Sąd Apelacyjny w Rzeszowie zmienił zaskarżony wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z 3 listopada 2021 r., sygn. akt IV U 534/21, w ten sposób, że oddalił odwołanie. Ponadto Sąd Okręgowy zasądził od wnioskodawcy B. K. na rzecz Wojskowego III UZ 6/23 2 Biura Emerytalnego w Rzeszowie kwotę 420 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego za obie instancje. Powyższy wyrok został doręczony pełnomocnikowi B. K. w dniu 5 lipca 2022 r., który w dniu 13 lipca 2022 r. złożył wniosek o uzasadnienie wyroku z 24 czerwca 2022 r. Wyrok z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi w dniu 22 lipca 2022 r. W dniu 21 września 2022 r. pełnomocnik wnioskodawcy B. K. - r. pr. A. P., złożyła w Sądzie Apelacyjnym w Rzeszowie skargę kasacyjną od wyroku tego Sądu z 24 czerwca 2022 r., sygn. akt III AUa 1034/21. W odpowiedzi na skargę kasacyjną, Wojskowe Biuro Emerytalne w Rzeszowie wniosło o jej oddalenie i zasądzenie od wnioskodawcy na rzecz organu rentowego kosztów postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W następstwie powyższego Sąd Apelacyjny w Rzeszowie przedstawił akta sprawy Sądowi Najwyższemu w Warszawie. Zarządzeniem z 2 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3987 k.p.c. zwrócił skargę kasacyjną wraz z aktami sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Rzeszowie celem weryfikacji dopuszczalności skargi pod kątem dochowania przez skarżącego terminu na złożenie wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Zarządzeniem z 8 listopada 2022 r. Sąd Apelacyjny wezwał pełnomocnika wnioskodawcy do wykazania terminu złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie odpisu wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 24 czerwca 2022 r. wraz z uzasadnieniem, a to w terminie tygodniowym pod rygorem przyjęcia, że datę tę stanowi data umieszczona na prezentacie przedmiotowego wniosku zalegającego w aktach sprawy, informując jednocześnie, iż w informatycznym systemie sądowym ujawniona jest inna data wniesienia przedmiotowego pisma procesowego. Wezwanie to zostało doręczone pełnomocnikowi wnioskodawcy w 10 października 2022 r. W piśmie z 17 listopada 2022 r. pełnomocnik B. K. - r. pr. A. P. wskazała, iż wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia - dokument z datą 5 lipca 2022 r., złożyła do skrzynki na korespondencję w budynku Sądu w dniu 8 lipca 2022 r. Ponadto r. pr. A. P. oświadczyła, że od 10 lipca do 17 lipca 2022 r. przebywała na III UZ 6/23 3 urlopie wraz z rodziną nad jeziorem C., a także poinformowała w dniu 8 lipca 2022 r. mocodawcę, iż w tym dniu składa wniosek o uzasadnienie orzeczenia. Jako dowód przedstawiła treść sms, a także zdjęcia z 12, 13, 14 lipca 2022 r. Pełnomocnik wskazywał również na nagranie z monitoringu tut. Sądu, jednakże brak jest takiego nagrania dołączonego do pisma. W notatce urzędowej z 6 grudnia 2022 r. Kierownik Biura Podawczego Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie wskazał, że skrzynka sądowa umieszczona w budynku Sądu Apelacyjnego była opróżniania z korespondencji pozostawionej przez strony, codziennie przez pracownika Biura Podawczego przed rozpoczęciem urzędowania Sądu, przez cały okres jej funkcjonowania. Sąd Apelacyjny, po rozpoznaniu sprawy, uznał, że skarga kasacyjna wnioskodawcy podlegała odrzuceniu. W ocenie Sądu pełnomocnik B. K. nie wykazał, że 8 lipca 2022 r. złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia (dokument z datą 5 lipca 2022 r.), a zatem złożył wniosek o uzasadnienie wyroku po upływnie przewidzianego w ustawie terminu. Zgodnie z treścią art. 3985 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. Warunkiem powstania prawa do złożenia skargi kasacyjnej (rozpoczęcia biegu terminu do jej złożenia) jest wystąpienie z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie w zakresie uprawnienia strony do złożenia skargi kasacyjnej, w innym przypadku skarga kasacyjna jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (postanowienie Sądu Najwyższego z 27 kwietnia 2022 r., II PZ 8/21, LEX nr 3431701). Zarówno z przedłożonych dowodów przez r. pr. A. P., tj. treści sms i zdjęć z 12, 13, 14 lipca 2022 r., a także z notatki urzędowej sporządzonej przez Kierownika Biura Podawczego tut. Sądu nie wynika, że w dniu 8 lipca 2022 r. pełnomocnik wnioskodawcy złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego z 24 czerwca 2022 r., sygn. akt. III AUa 1034/21. Wyrok tut. Sądu został doręczony pełnomocnikowi w dniu 5 lipca 2022 r. i od tego dnia rozpoczął się bieg 7-dniowego terminu do złożenia uzasadnienia, który upłynął w dniu 12 lipca 2022 r. R. pr. A. P. złożyła wniosek o uzasadnienie wyroku III UZ 6/23 4 w dniu 13 lipca 2022 r. (data prezentaty), a więc dzień po upływie ustawowego terminu do złożenia wniosku. Mimo twierdzenia pełnomocnika, że wniosek o uzasadnienie wyroku został złożony 8 lipca 2022 r., brak jest jakichkolwiek dowodów uprawdopodobniających to twierdzenie. Tak więc Sąd przyjął, że dniem złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku jest dzień 13 lipca 2022 r., a wniosek ten został złożony po upływie terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł odwołujący się, zaskarżając je w całości i zarzucając mu rażące naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. poprzez jego nie uzasadnione zastosowanie polegające na stwierdzeniu, iż wnioskodawca uchybił terminowi na złożenie skargi kasacyjnej, w sytuacji gdy szczegółowo wyjaśnione zostały wszelkie okoliczności związane z dochowaniem terminu na złożenie skargi kasacyjnej. Wobec powyższego skarżący wniósł o: 1. uchylenie w całości zaskarżanego postanowienia, 2. zasądzenie od organu rentowego na rzecz wnioskodawcy zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie odwołującego się nie zasługuje na uwzględnienie. Na podstawie art. 3985 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem stronie skarżącej. Warunkiem powstania prawa do złożenia skargi kasacyjnej (rozpoczęcia biegu terminu do jej złożenia) jest wystąpienie z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie w zakresie uprawnienia strony do złożenia skargi kasacyjnej, w innym przypadku skarga kasacyjna jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 27 kwietnia 2022 r., II PZ 8/21, LEX nr 3431701). W niniejszej sprawie pełnomocnik odwołującego się twierdzi, że wniosek o doręczenie zaskarżonego wyroku wraz z uzasadnieniem złożyła w skrzynce podawczej Sądu w dniu 8 lipca 2022 r., przed udaniem się na urlop, natomiast III UZ 6/23 5 prezentata widniejąca na dokumencie zawierającym wniosek wskazuje datę 13 lipca 2022 r., która stanowi przekroczenie siedmiodniowego terminu o jeden dzień. Zgodzić się należy z Sądem drugiej instancji, że strona skarżąca w żaden sposób nie udowodniła złożenia przedmiotowego wniosku w terminie. Fakt wysłania wiadomości sms do klienta nie może obalić bezpośredniego dowodu, jakim jest prezentata widniejąca na dokumencie wniesionym do Sądu. Pełnomocnik odwołującego się podała różne możliwości, mające wyjaśnić, co mogło się stać, że data prezentaty jest późniejsza, jednak żadnej z tych możliwości nie udowodniła, zaś sąd nie może się opierać na przypuszczeniach. Zwłaszcza, że Sąd Apelacyjny zwrócił się o wyjaśnienie do właściwych pracowników Biura Podawczego i nie uzyskał jakichkolwiek informacji, które mogłyby świadczyć o tym, że w relewantnym okresie występowały jakieś odstępstwa lub zakłócenia w normalnej procedurze opróżniania skrzynki podawczej i nadawania biegu znajdującym się w niej pismach. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. postanowił jak w sentencji. [SOP] (r.g.)