III ZS 8/08

Sygn. akt III ZS 8/08 POSTANOWIENIE Dnia 14 sierpnia 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Kazimierz Jaśkowski (przewodniczący) SSN Zbigniew Myszka SSN Andrzej Wróbel (sprawozdawca) w sprawie ze skargi Ministra Zdrowia na uchwałę Okręgowego Zjazdu Sprawozdawczo - Wyborczego z dnia … 2007 r., w sprawie wyboru Przewodniczącej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych oraz wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia skargi, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 14 sierpnia 2008 r., 1. odrzuca wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, 2. odrzuca skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 30 maja 2008 r. podpisanym przez radcę prawnego na podstawie upoważnienia udzielonego przez Minister Zdrowia, została wniesiona skarga na uchwałę Okręgowego Zjazdu Sprawozdawczo-Wyborczego Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych z dnia … 2007 r. w sprawie wyboru Przewodniczącej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych. Pismem z 2 lipca 2008 r., sporządzonym po zapoznaniu się z ustnymi motywami orzeczenia wydanego przez Sąd Najwyższy w dniu 5 czerwca 2008 r. w 2 sprawie III ZS 4/08, którym odrzucono skargę Minister Zdrowia na uchwałę V Sprawozdawczo-Wyborczego Okręgowego Zjazdu Pielęgniarek i Położnych z dnia … 2007 r., zgodnie z którymi Minister Zdrowia powinien osobiście podpisać skargę na uchwałę organu Izby Pielęgniarek i Położnych, skarga z 30 maja 2008 r. została uzupełniona w ten sposób, że dołączono skargę podpisaną przez Minister Zdrowia. Postanowieniem z 3 lipca 2008 r., sygn. akt III ZS 5/08 Sąd Najwyższy odrzucił skargę z 30 maja 2008 r., ponieważ została wniesiona przez radcę prawnego, a nie przez Ministra Zdrowia. Jednocześnie, Sąd Najwyższy postanowił rozpoznać w odrębnym postępowaniu skargę wniesioną przez Minister Zdrowia w dniu 2 lipca 2008 r. Pismem z dnia 9 lipca 2008 r. Minister Zdrowia wniosła o przywrócenie terminu do zaskarżenia uchwały Okręgowego Zjazdu Sprawozdawczo-Wyborczego Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych z dnia … 2007 r. w sprawie wyboru Przewodniczącej Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych, motywując go rozbieżnością powstała w stanowisku Sądu Najwyższego w przedmiocie możliwości zaskarżania uchwał organów Izb Pielęgniarek i Położnych przez Minister Zdrowia. Sąd Najwyższy zważył co następuje: 1. Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2002 r. o Sądzie Najwyższym (Dz.U. Nr 240 poz. 2052 ze zm.), Sąd Najwyższy jest organem władzy sądowniczej, powołanym między innymi do: 1) sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez: a) zapewnienie w ramach nadzoru zgodności z prawem oraz jednolitości orzecznictwa sądów powszechnych i wojskowych przez rozpoznawanie kasacji oraz innych środków odwoławczych, b) podejmowanie uchwał rozstrzygających zagadnienia prawne, c) rozstrzyganie innych spraw określonych w ustawach; 4) wykonywania innych czynności określonych w ustawach. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z 19 kwietnia 1991 r. o samorządzie pielęgniarek i położonych (Dz. U. Nr 41, poz. 178 ze zm.) Minister Zdrowia i Opieki Społecznej może zaskarżyć do Sądu Najwyższego pod zarzutem sprzeczności z prawem uchwały organu izby pielęgniarek i położnych w ciągu 2 miesięcy od dnia otrzymania 3 uchwały. Z systemowej wykładni tych przepisów wynika jednoznacznie, że Sąd Najwyższy rozpoznając wniosek Minister Zdrowia o uchylenie sprzecznej z prawem uchwały organu samorządu pielęgniarek i położnych, sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez rozstrzyganie innych, niż określone w art. 1 pkt 1 lit. a-b ustawy o Sądzie Najwyższym, spraw określonych w ustawach. Przedmiotem postępowania przed Sądem Najwyższym jest publicznoprawna kwestia legalności uchwał organów samorządu pielęgniarek i położnych, a przepisy ustawy o samorządzie pielęgniarek i położonych nie zawierają przepisu wskazującego na podstawie jakich przepisów procesowych rozpoznawany jest wniosek Minister Zdrowia. 2. Mając na względzie okoliczność, iż przepisy ustawy o samorządzie pielęgniarek i położonych zawierają lukę, nie określając według jakich przepisów toczy się przed Sądem Najwyższym postępowanie ze skargi Minister Zdrowia, lukę tę należy wypełnić w drodze analogii, stosując odpowiednio przepisy procedury najlepiej odpowiadającej charakterowi rozpatrywanego środka prawnego. W postanowieniu z dnia 24 maja 1994 r., sygn. akt I PO 6/94, Sąd Najwyższy przyjął, iż skarga Ministra Sprawiedliwości na uchwałę samorządu notarialnego jest szczególnym środkiem zaskarżenia i dlatego należy stosować do niej odpowiednio przepisy k.p.c. o rewizji. W aktualnym stanie prawnym oznacza to, iż per analogiam należy stosować w pierwszej kolejności przepisy dotyczące postępowania kasacyjnego, a dopiero w dalszej kolejności przepisy o postępowaniu apelacyjnym (art. 39821 k.p.c.) lub postępowaniu przed sądem pierwszej instancji (art. 391 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c.). 3. Z przepisu art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie pielęgniarek i położonych wynika, iż Minister Zdrowia może zaskarżyć uchwałę organu izby w ciągu 2 miesięcy od dnia jej otrzymania. Natomiast zgodnie z art. 167, czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Termin do dokonania czynności może być przywrócony (art. 168 § 1 k.p.c.), o ile pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie wniesione do sądu (w niniejszej sprawie do Sądu Najwyższego), w ciągu tygodnia od czasu 4 ustania przyczyny uchybienia terminu, a równocześnie z wnioskiem o przewrócenie terminu strona dokona czynności procesowej. 4. Wniosek Minister Zdrowia z dnia 9 lipca 2008 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Okręgowego Zjazdu Sprawozdawczo-Wyborczego Okręgowej Izby Pielęgniarek i Położnych z dnia … 2007 r. nie mógł zostać merytorycznie rozpoznany, jako wniesiony po terminie. Wnioskodawca co najmniej od dnia 5 czerwca 2008 r., kiedy to Sąd Najwyższy wydał orzeczenie w sprawie o sygn. akt III ZS 4/08 miał świadomość, że kompetencja do wnoszenia skarg na uchwały organów Izb Pielęgniarek i położnych przysługuje tylko Minister Zdrowia i nie może być przez nią cedowana na jakikolwiek inny podmiot. 5. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.