I PK 117/14

WyrokIzba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych2014-10-28

Skład orzekający: Bogusław Cudowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy własnoręczne postawienie zindywidualizowanego znaku graficznego na pieczęci imiennej stanowi podpis w rozumieniu art. 78 k.c. w kontekście uzasadnienia wypowiedzenia umowy o pracę?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że podnoszone zagadnienie prawne dotyczące charakteru podpisu nie miało istotnego wpływu na rozstrzygnięcie sprawy. Sąd podkreślił, że celem postępowania kasacyjnego jest ochrona interesu publicznego poprzez zapewnienie jednolitości wykładni prawa i rozwój jurysprudencji, a nie rozważanie teoretycznych zagadnień prawnych, które nie są niezbędne do wykładni przepisu mającego zastosowanie w konkretnej sprawie.
Stan faktyczny
Powodowie domagali się przywrócenia do pracy. Pozwana spółka wniosła skargę kasacyjną od wyroku sądu pracy, wskazując na istotne zagadnienie prawne dotyczące charakteru podpisu w rozumieniu art. 78 k.c. Spółka zarzuciła pracownikom podpisywanie dokumentów nazwiskiem kierownika oddziału. Sąd Okręgowy uznał, że powodowie jedynie parafowali dokumenty, a nie podrabiali podpisów.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I PK 117/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bogusław Cudowski w sprawie z powództwa M. B. i K. C. przeciwko Ż. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w Ż. o przywrócenie do pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 28 października 2014 r., skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w B. z dnia 20 grudnia 2012 r., sygn. akt VI Pa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Pozwana wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w B. z 20 grudnia 2012 r. Jako okoliczność uzasadniającą przyjęcie skargi do rozpoznawania wskazano, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne oraz istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości, a także wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, tj. art. 78 k.c. w zakresie ustalenia, czy własnoręczne postawienie zindywidualizowanego znaku graficznego na pieczęci imiennej, tj. pieczęci zawierającej imię i nazwisko, stanowi podpis. Sad Najwyższy zważył, co następuje: 2 Sąd Najwyższy w ramach przedsądu bada tylko wskazane w skardze okoliczności uzasadniające przyjęcie jej do rozpoznania, a nie podstawy kasacyjne i ich uzasadnienie (postanowienie SN z 16 maja 2008 r., I UK 16/08, LexPolonica nr 3058328). Ma to ma umożliwić wybór jedynie takich spraw, które powinny zostać rozpoznane przez organ najwyższego szczebla sądownictwa ze względu na interes publiczny (postanowienie SN z 29 stycznia 2011 r., I UK 295/10, niepubl.). Podstawowym celem postępowania kasacyjnego jest bowiem ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni oraz wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa i jurysprudencji (postanowienie SN z 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000 nr 7-8, poz. 147). W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku podniesiono, że przyczyna wskazana w wypowiedzeniu nie odpowiadała realnemu stanowi rzeczy. Pozwany nie przedstawił żadnego dokumentu opatrzonego podpisem, o którym mowa w treści oświadczenia o rozwiązaniu umowy o pracę. Przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę było naruszenie obowiązków pracowniczych polegające na podpisywaniu za kierownika oddziału T.P. jego nazwiskiem określonych szczegółowo w wypowiedzeniu dokumentów. Sąd Okręgowy podkreślił, że powodowie jedynie parafowali dokumenty, a nie podrabiali podpisy kierownika. Wobec powyższego, nie sposób uznać, żeby wskazane w skardze kasacyjnej rzekome zagadnienie prawne miało jakikolwiek wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Sąd Najwyższy nie przyjmuje skargi kasacyjnej do rozpoznania, w której jako przyczynę przyjęcia przedstawia się zagadnienie prawne, którego wyjaśnienie nie miałoby znaczenia dla rozpoznania podstaw skargi (postanowienie SN 3 listopada 2010 r., III UK 56/10, niepubl.) Rozważanie zagadnień teoretycznych, jeżeli nie jest to niezbędne do wykładni przepisu, który ma zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, nie należy do zadań Sądu Najwyższego (postanowienie SN z 12 sierpnia 2009 r., II PZP 8/09, niepubl.). To samo należy odnieść do podnoszonej potrzeby wykładni przepisów prawa. Z tego względu orzeczono, jak w sentencji. 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 78 KC

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy