I PK 191/14

WyrokIzba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych2015-01-13

Skład orzekający: Krzysztof Staryk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne

Czy skarga kasacyjna w sprawie o zadośćuczynienie podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym?

Ratio decidendi

Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną w sprawie o zadośćuczynienie, postanowił przyjąć ją do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Decyzja ta wynika z przepisów proceduralnych, które dopuszczają taką formę postępowania w określonych sytuacjach, zwłaszcza gdy nie zachodzi potrzeba przeprowadzenia rozprawy.

Stan faktyczny

Powód K. W. wniósł odwołanie o zadośćuczynienie przeciwko Szpitalowi Uniwersyteckiemu. Po wydaniu wyroku przez Sąd Okręgowy, powód złożył skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy przyjął skargę kasacyjną do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I PK 191/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Staryk w sprawie z odwołania K. W. przeciwko Szpitalowi Uniwersyteckiemu - Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej w K. o zadośćuczynienie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 13 stycznia 2015 r., skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt VII Pa (…), przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. UZASADNIENIE

Powiązane orzeczenia

I PK 155/16 2017-05-09Czy roszczenie o zadośćuczynienie za naruszenie dóbr osobistych w postaci zdrowia, wynikające z nieudzielenia pracownikowi należnego odpoczynku od pracy w związku z pełnieniem dyżurów medycznych, przedawnia się według pr…
III PK 32/10 2011-02-03Czy zgoda pracownika na pełnienie dyżurów medycznych, które skutkują naruszeniem przepisów o minimalnym czasie odpoczynku dobowego i tygodniowego, wyłącza bezprawność działania pracodawcy i tym samym możliwość dochodzeni…
II PK 228/09 2010-08-18Czy naruszenie przez pracodawcę prawa pracownika do nieprzerwanego dobowego i tygodniowego odpoczynku, gwarantowanego przepisami prawa unijnego i krajowego, może stanowić podstawę do zasądzenia zadośćuczynienia pieniężne…
I PSK 17/23 2023-11-28Czy naruszenie przez pracodawcę przepisów dotyczących prawa pracownika do odpoczynku dobowego i tygodniowego, w związku z pełnieniem dyżurów pozazakładowych, zawsze stanowi naruszenie dóbr osobistych uzasadniające przyzn…
III PK 96/10 2011-06-21Czy naruszenie przez pracodawcę prawa pracownika do nieprzerwanego dobowego i tygodniowego odpoczynku, wynikające z nadmiernego obciążenia dyżurami medycznymi, może stanowić podstawę do zasądzenia zadośćuczynienia na rze…

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy