I PK 238/16

Sygn. akt I PK 238/16 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Bohdan Bieniek w sprawie z powództwa A.T. przeciwko O. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w C. o wynagrodzenie za pracę, o wynagrodzenie za godziny nadliczbowe, dodatek za pracę w godzinach nocnych, zwrot kosztów noclegów , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 października 2017 r., wniosku powoda o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 2017 r., sygn. akt I PK 238 16, oddala wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 2017 r. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Odpis powyższego postanowienia pełnomocnik powoda odebrał w dniu 16 sierpnia 2017 r., a w dniu 29 sierpnia 2017 r. złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 maja 2017 r. w przedmiocie rozstrzygnięcia o kosztach procesu z tytułu pomocy prawnej udzielonej powodowi w postępowaniu kasacyjnym. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Wniosek nie jest zasadny. Sąd Najwyższy nie orzekał o kosztach procesu w związku z odmową przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, bowiem strona powodowa nie złożyła odpowiedzi na skargę w ustawowym terminie. Z akt sprawy wynika, że w dniu 24 czerwca 2016 r. powód otrzymał odpis skargi kasacyjnej (k. 661). W dniu 25 kwietnia 2017 r. do procesu swój udział zgłosił pełnomocnik powoda (k. 665), który pismo procesowe z żądaniem zasądzenia kosztów procesu złożył w dniu 17 maja 2017 r. Zgodnie z art. 3987 § 1 k.p.c. strona przeciwna może wnieść do sądu drugiej instancji odpowiedź na skargę kasacyjną w terminie dwutygodniowym od doręczenia jej skargi. Odpowiedź na skargę kasacyjną złożona po upływie 2-tygodniowego terminu nie wywiera skutków procesowych (zob. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 2 marca 2010 r., II PK 241/09, LEX nr 589976; z dnia 7 maja 2003 r., IV CKN 113/01, LEX nr 141392). Z tych względów orzeczono w myśl art. 351 § 1 k.p.c. w zw. z art. 361 i 39821 k.p.c. as