I PK 38/06

Sygn. akt I PK 38/06 POSTANOWIENIE Dnia 2 czerwca 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kwaśniewski w sprawie z powództwa A. S., W. P. przeciwko "P." Spółce Akcyjna w D. o wynagrodzenie za czas gotowości do pracy i inne, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 2 czerwca 2006 r., skargi kasacyjnej strony pozwanej od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w O. z dnia 23 września 2005 r., sygn. akt IV Pa …/05, 1) odrzuca skargę kasacyjną w części dotyczącej powoda A. S., 2) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej w jej części pozostałej do rozpoznania. U z a s a d n i e n i e Zaskarżonym skargą kasacyjną wyrokiem z dnia 23 września 2005 r., IV Pa …/05 Sąd Okręgowy w O. oddalił apelację strony pozwanej. Apelacja ta w odniesieniu do powoda A. S. odnosiła się do zasądzenia na jego rzecz wynagrodzenia za pracę po 850 zł miesięcznie za okres od 6 stycznia 2005 r. do 13 czerwca 2005 r. Z powyższego jasno i oczywiście wynika, że wartość przedmiotu zaskarżenia w stosunku do powoda A. S., jest taka sama jak wartość zasądzonego na jego rzecz roszczenia pieniężnego (por. art. 19 § 1 k.p.c.) i że jest ona niższa niż dziesięć tysięcy złotych. Oznacza to w konsekwencji – stosownie do art. 3982 § 1 2 zdanie pierwsze k.p.c. – niedopuszczalność skargi kasacyjnej w sprawie powoda A. S. i jej odrzucenie na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. Jeżeli chodzi o pozostałą część skargi kasacyjnej (dotyczącej sprawy powoda W. P. to nie zachodzą okoliczności, które w myśl art. 3989 § 1 k.p.c., są przyczynami przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. We wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania strona pozwana wskazała na istotne zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) w zakresie interpretacji art. 48 k.p., bezpodstawnie upatrując postawionego problemu interpretacyjnego w oderwaniu od podstawy faktycznej zaskarżonego wyroku. Skarżący przedstawia, z pominięciem kontekstu ustalonych w sprawie okoliczności faktycznych, wątpliwości czy sama nieznajomość prawa może prowadzić do usprawiedliwienia naruszenia terminu określonego w art. 48 k.p.