I PK 4/05

WyrokIzba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych2005-05-19

Skład orzekający: Herbert Szurgacz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy stosowanie przez pracodawcę kryterium liczby zwolnień chorobowych jako jedynego kryterium do wypowiedzenia umowy o pracę na podstawie ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn określonych zakładu pracy jest sprzeczne z zasadami współżycia społecznego w rozumieniu art. 8 Kodeksu pracy?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że samo zastosowanie przez pracodawcę kryterium liczby zwolnień chorobowych nie może być uznane za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Ocena zgodności korzystania z prawa z zasadami współżycia społecznego lub społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa może być dokonywana jedynie w okolicznościach konkretnego stanu faktycznego. Kasacja w istocie polemizowała z ustaleniami faktycznymi sądu drugiej instancji, co nie spełnia wymagań formalnych dla przyjęcia kasacji do rozpoznania.
Stan faktyczny
Powód wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego, który oddalił jego powództwo o przywrócenie do pracy. Jako podstawę kasacji wskazał naruszenie art. 8 Kodeksu pracy, zarzucając pracodawcy stosowanie jako jedynego kryterium do wypowiedzenia umowy o pracę absencji chorobowej, która nie miała charakteru częstych zwolnień. Powód argumentował, że jest to sprzeczne z zasadami współżycia społecznego.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I PK 4/05 POSTANOWIENIE Dnia 19 maja 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Herbert Szurgacz w sprawie z powództwa K. S. przeciwko Fabryce Mebli "F." Spółce Akcyjnej w O. o przywrócenie do pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 maja 2005 r., kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S. z dnia 28 października 2004 r., sygn. akt III Pa …/04, odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania. Uzasadnienie Powód K. S. wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S. z dnia 28 października 2004 r. Jako podstawę kasacji wskazał art. 45 § 1 k.p. Powód wskazał również na art. 233 k.p.c. Wskazując na powyższe powód wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz o uchylenie poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w S. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu. W uzasadnieniu powód wskazał, iż rozpoznanie kasacji jest uzasadnione tym, iż w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne polegające na ocenie zgodności z art. 8 k.p. faktu 2 przyjęcia przez pracodawcę jako jedynego kryterium do wypowiedzenia umowy o pracę z przyczyn określonych w ustawie z dnia 28 grudnia 1989 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn określonych zakładu pracy, absencji chorobowej, która nie ma charakteru częstych zwolnień lekarskich i nie powoduje konieczności organizowania nagłych zastępstw. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przedstawienie przez stronę wnosząca kasacje okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie (aczkolwiek w rozpoznawanej sprawie można mieć wątpliwości, czy wskazanie na okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji spełnia wymagania art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.) nie oznacza. że Sąd Najwyższy przyjmie kasację do rozpoznania. Spełnienie powyższego wymagania, przewidzianego w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. w brzmieniu obowiązującym od nowelizacji Kodeksu postępowania cywilnego dokonanej ustawą z dnia 24 maja 2000 r. nie pozwala jedynie odrzucić kasacji: sądowi drugiej instancji na podstawie art. 3935 k.p.c.. natomiast Sądowi Najwyższemu - na podstawie art. 3937 § 2 w związku z art. 3935 k.p.c. Nie zapewnia jednak przyjęcia kasacji do rozpoznania. Przyjęcie to zależy bowiem od braku okoliczności. które uprawniają Sąd Najwyższy do wydania postanowienia o odmowie przyjęcia kasacji do rozpoznania. Okoliczności te zostały wymienione w art. 393 § 1 i § 2 k.p.c. Według powyższych przepisów, Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, jeżeli w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie ani nieważność postępowania, a ponadto gdy zaskarżone orzeczenie nie narusza w sposób oczywisty prawa lub gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna. W ocenie Sądu Najwyższego, w przedmiotowej sprawie nie było podstaw do przyjęcia kasacji do rozpoznania ponieważ nie występuje w niej istotne zagadnienie prawne ani nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w praktyce (art. 393 § 1 k.p.c.). Art. 8 Kodeksu pracy ma charakter klauzuli generalnej. Ocena zgodności korzystania z 3 prawa z zasadami współżycia społecznego lub społeczno-gospodarczym przeznaczeniem prawa może być dokonywana jedynie w okolicznościach konkretnego stanu faktycznego. Samo zastosowanie przez pracodawcę kryterium liczby zwolnień chorobowych nie może zostać uznane za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego. Kasacja w istocie polemizuje z ustaleniami Sądu Okręgowego, co nie spełnia wymagań przepisu art. 393 § 1 k.p.c.. Z powyższych względów, na podstawie art. 393 w związku z art. 3937 § 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 45 § 1 KPart. 233 KPCart. 8 KPart. 3933 § 1 pkt 3 KPCart. 3935 KPCart. 3937 § 2art. 393 § 1art. 393 § 1 KPCArt. 8art. 393art. 3937 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 28.07.2026. · PDF źródłowy