I UK 330/05

Sygn. akt I UK 330/05 POSTANOWIENIE Dnia 20 kwietnia 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krystyna Bednarczyk w sprawie z odwołania Ł. S. i I. S. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w C. o zwrot nienależnie pobranego świadczenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 kwietnia 2006 r., skargi kasacyjnej ubezpieczonych od wyroku Sądu Apelacyjnego w K. z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt III AUa …/03, odrzuca skargę kasacyjną i postanawia zawiadomić o odrzuceniu skargi Okręgową Radę Adwokacką w K. U Z A S A D N I E N I E Wnioskodawcy Ł. S. i I. S. wnieśli skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w K. z dnia 21 kwietnia 2005 r. w sprawie o zwrot nienależnie pobranych świadczeń z tytułu renty rodzinnej. Skarga zawiera przytoczenie podstaw kasacyjnych (naruszenie prawa materialnego), ich uzasadnienie oraz wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku. Brak jest natomiast wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia. Badając dopuszczalność skargi kasacyjnej Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przepis art. 3984 k.p.c. określa wymagania formalne, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna. W § 1 określone są bezwzględne wymagania, co do których ewentualne braki nie mogą być uzupełnione po upływie terminu do 2 wniesienia skargi, natomiast w § 2 określone są wymagania, które w wypadku braku ich spełnienia mogą być uzupełnione na wezwanie sądu. Zachowanie tych wymagań formalnych jest badane przez sąd drugiej instancji na podstawie art. 3986 k.p.c. Zgodnie z § 1 i 2 tego przepisu sąd wzywa stronę do uzupełnienia braków skargi niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 2 k.p.c., natomiast w przypadku stwierdzenia braków co do wymagań określonych w art. 3984 § 1 k.p.c. sąd drugiej instancji odrzuca skargę. Bezwzględne wymagania skargi kasacyjnej określone są w czterech punktach art. 3984 § 1 k.p.c. i są następujące: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia (pkt 1) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia (pkt 2) wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie (pkt 3) oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia (pkt 4). Oceniając dopuszczalność skargi kasacyjnej powinno się zbadać, czy wszystkie wymienione elementy zostały zawarte w skardze. Wymienione w punkcie 2 podstawy kasacyjne (naruszenie prawa materialnego i naruszenie przepisów postępowania) oraz ich uzasadnienie nie zastępują wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia wymienionego w punkcie 3. Gdyby okoliczności dające Sądowi Najwyższemu materiał do dokonania przedsądu (przyjęcia lub odmowy przyjęcia skargi do rozpoznania) należało wywodzić z treści podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, nie byłoby potrzeby ustanowienia odrębnego od podstaw kasacyjnych wymagania, jakim jest wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej. Regulacja zawarta w punkcie 3 omawianego przepisu nie miałaby wówczas racji bytu. Przepis ten wymaga aby wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej wraz z jego uzasadnieniem stanowił odrębny element pisma niezależny od przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. W skardze kasacyjnej wnioskodawców zabrakło tego elementu, zatem skarga powinna zostać odrzucona przez sąd drugiej instancji. Skoro Sąd Apelacyjny tego nie uczynił, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.