I UK 342/16/1

Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych2017-09-20

Skład orzekający: Beata Gudowska, Jolanta Frańczak, Andrzej Wróbel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna w sprawie ustalenia podmiotu zobowiązanego do zapłaty składek na ubezpieczenia społeczne z tytułu umowy zlecenia, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż dziesięć tysięcy złotych, jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna w sprawie ustalenia podmiotu zobowiązanego do zapłaty składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, której przedmiotem nie jest objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, lecz ustalenie płatnika składek, jest sprawą o prawa majątkowe. W takiej sytuacji dopuszczalność skargi kasacyjnej zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia, która musi być nie niższa niż dziesięć tysięcy złotych, zgodnie z art. 398^2 § 1 k.p.c.
Stan faktyczny
Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) ustalił, że płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne za Ł. B. jest S. Spółka z o.o. w G. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie spółki, a Sąd Apelacyjny utrzymał ten wyrok w mocy. ZUS wniósł skargę kasacyjną, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i prawa materialnego. Wartość przedmiotu zaskarżenia została określona na 4.518 zł.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną organu rentowego z powodu niedopuszczalności.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I UK 342/16 POSTANOWIENIE Dnia 20 września 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Beata Gudowska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jolanta Frańczak SSN Andrzej Wróbel w sprawie z odwołania S. Spółki z o.o. w G. (S. Spółka z o.o. w G.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w Z. z udziałem zainteresowanego Ł. B. o podleganie ubezpieczeniom społecznym, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 20 września 2017 r., skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 24 lutego 2016 r., sygn. akt III AUa (…), odrzuca skargę. UZASADNIENIE Zakład Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w Z. stwierdził, że Ł. B. został zgłoszony do obowiązkowych ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego z tyłu wykonywania umów zlecenia przez płatników R., spółka z o.o. w W. i K., Spółka z o.o. w O. kolejno od dnia 1 sierpnia 2012 r. i od dnia 1 listopada 2012 r. Decyzją z dnia 24 października 2014 r., wydaną na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 1 i 3 oraz art. 4 pkt 2a, art. 6 ust. 1 pkt 4, art. 12 ust. 1, art. 11 ust. 2, art. 13 pkt 2, art. 18 ust. 3, art. 20 ust. 1 i art. 32 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2016 r., poz. 963 ze zm.), art. 81 ust. 1, 5 i 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2008 r. 2 Nr 164, poz. 1027 ze zm.), art. 104 ust. 1 i art. 107 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (jednolity tekst: Dz.U. z 2013 r., poz. 674 ze zm.) oraz art. 9 i 29 ustawy z 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (jednolity tekst: Dz.U. z 2014 r., poz. 272 ze zm.), wskazał, że płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych za Ł. B. jest S., Spółka z o.o. w G. i ustalił wysokość składek za okres od sierpnia 2012 r. do września 2013 r. Sąd Okręgowy - Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. wyrokiem z dnia 25 lutego 2015 r. oddalił odwołanie spółki S., wskazująca na brak powiązania prawnego ubezpieczonego z tym podmiotem, wskazanym w zaskarżonej decyzji jako płatnik składek. Sąd Apelacyjny w (…) zaskarżonym skargą kasacyjną Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Oddział w Z. wyrokiem z dnia 24 lutego 2016 r. oddalił jego apelację. Sąd Apelacyjny potwierdził, że zobowiązanie stanowiące podstawę wykonywania umowy zlecenia łączyło Ł. B. ze spółkami, które zgłosiły go ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego, a na gruncie prawa ubezpieczeń społecznych oznacza, że to te spółki były płatnikami składek na jego ubezpieczenia. W skardze kasacyjnej organ ubezpieczeń społecznych zarzucił nieważność postępowania przed Sądem pierwszej instancji przez niewezwanie w charakterze zainteresowanych spółek, dotychczasowych płatników składek (naruszenie art. 47711 k.p.c. w brzmieniu sprzed dnia 20 marca 2015 r.) i niezawiadomienie ich przez Sąd drugiej instancji (naruszenie art. 47711 k.p.c. w późniejszym brzmieniu) oraz obrazę art. 6 ust. 1 pkt 4 i art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych w powiązaniu z art. 734 i 750 k.c. Wniósł o uchylenie wyroków Sądów obydwu instancji i zniesienie postępowania oraz przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania. Wartość przedmiotu zaskarżenia skargą kasacyjną oznaczył na kwotę 4.518 zł, odpowiadającą sumie skałek za 12 miesięcy w części finansowanej przez płatnika. S., spółka z o.o. wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania kasacyjnego. 3 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych przedmiot rozpoznania sprawy sądowej wyznacza decyzja organu rentowego, od której wniesiono odwołanie (art. 4779 k.p.c., art. 47714 k.p.c.; por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 maja 1999 r., II UZ 52/99, OSNAPiUS 2000 nr 15, poz. 601), zatem sprawa, w której wniesiona została skarga kasacyjna, wszczęta została odwołaniem od decyzji ustalającej, że płatnikiem składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych jest S., spółka z o.o. w G., a nie R., spółka z o.o. w W. i K., Spółka z o.o. w O.. Przedmiot decyzji kwalifikuje sprawę jako sprawę o prawa majątkowe, niebędącą sprawą o przyznanie i o wstrzymanie emerytury lub renty oraz o objęcie obowiązkiem ubezpieczenia społecznego, w której skarga kasacyjna - stosownie do art. 3982 § 1 k.p.c. - jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy wartość przedmiotu zaskarżenia jest nie niższa niż dziesięć tysięcy złotych. W rozpoznawanej sprawie, której przedmiotem było ustalenie podmiotu zobowiązanego do odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenia zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, którego tytuł stanowiła umowa zlecenia, Sąd nie rozstrzygał o obowiązku objęcia Ł. B. ubezpieczeniem społecznym z tytułu tej umowy, a jedynie o powinności zapłaty składek na ubezpieczenie społeczne przez wskazany w decyzji podmiot. Nie było jej przedmiotem podleganie ubezpieczeniom społecznym i zdrowotnemu z tytułu umowy zlecenia, lecz sporne było ustalenie podmiotu zobowiązanego do zapłaty składek z tego tytułu. W takiej sprawie, dotyczącej poboru składki z tytułu podlegania obowiązkowi ubezpieczenia społecznego, dopuszczalność skargi kasacyjnej zależy od wartości przedmiotu zaskarżenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 października 2002 r., II UZ 94/02, OSNP 2004 nr 6, poz. 107 i z dnia 16 kwietnia 2015 r., I UK 470/14, niepubl.). Tak więc, skoro w skardze kasacyjnej jako wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana została kwota należnych do zapłaty składek wynosząca 4,518 zł, to skarga jest niedopuszczalna (art. 3982 § 1 k.p.c.). 4 Uwzględniając powinność oceny dopuszczalności skargi na każdym etapie jej badania, Sąd Najwyższy skargę kasacyjną odrzucił (art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w związku z art. 3982 § 1 k.p.c.). r.g.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 83 ust. 1art. 4 pkt 2art. 6 ust. 1art. 12 ust. 1art. 11 ust. 2art. 13 pkt 2art. 18 ust. 3art. 20 ust. 1art. 32art. 81 ust. 1art. 104 ust. 1art. 107 ust. 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy