I UK 443/16/1

Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych2017-09-06

Skład orzekający: Katarzyna Gonera, Piotr Prusinowski, Krzysztof Staryk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy powstaje z dniem zaprzestania pobierania zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego, jeśli ubezpieczony pobierał te świadczenia do dnia poprzedzającego przyznanie renty?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że przyznanie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy przed dniem zaprzestania pobierania zasiłku chorobowego lub świadczenia rehabilitacyjnego stanowi naruszenie art. 100 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Prawo do renty powstaje z dniem zaprzestania pobierania tych świadczeń.
Stan faktyczny
Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił B. F. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy. Sąd Okręgowy oddalił odwołanie, uznając ubezpieczoną za zdolną do pracy. Sąd Apelacyjny zmienił wyrok, przyznając prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 stycznia 2012 r. do 31 grudnia 2013 r. Skarga kasacyjna organu rentowego dotyczyła daty przyznania świadczenia, wskazując na pobieranie przez ubezpieczoną zasiłku chorobowego i świadczenia rehabilitacyjnego do 1 marca 2012 r.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej przyznania prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 stycznia 2012 r. do 1 marca 2012 r. i w tej części przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt I UK 443/16 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 6 września 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Katarzyna Gonera (przewodniczący) SSN Piotr Prusinowski (sprawozdawca) SSN Krzysztof Staryk w sprawie z odwołania B. F. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w [...] o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 6 września 2017 r., skargi kasacyjnej organu rentowego od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 19 kwietnia 2016 r., uchyla zaskarżony wyrok w pkt I w zakresie w jakim przyznaje on ubezpieczonej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 1 marca 2012 r. i w tej części przekazuje sprawę Sądowi Apelacyjnemu w [...] do ponownego rozpoznania i orzeczenia o kosztach postępowania kasacyjnego. 2 UZASADNIENIE Decyzją z dnia 29 marca 2012 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w [...] odmówił B. F. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, gdyż nie uznał jej za osobę niezdolną do pracy. Sąd Okręgowy w […] wyrokiem z dnia 2 grudnia 2013 r. oddalił odwołanie ubezpieczonej. Korzystając z opinii biegłych z zakresu reumatologii, neurologii i medycyny pracy ustalił, że wnioskodawczyni jest osoba zdolna do pracy. Apelacja wnioskodawczyni została rozpoznana przez Sąd Apelacyjny w [...], który wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2016 r. zmienił zaskarżony wyrok oraz poprzedzającą go decyzję organu rentowego o tyle, że przyznał ubezpieczonej B. F. prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. W pozostałym zakresie apelacja ubezpieczonej została oddalona. W ocenie Sądu odwoławczego ubezpieczona spełnia wymagania uprawniające do przyznania prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy. Wniosek ten Sąd wyprowadził z ponownego przeanalizowania opinii biegłych w zastawieniu z przebiegiem pracy wnioskodawczyni, który określa poziom posiadanych przez nią kwalifikacji. Sąd Apelacyjny dał również wiarę opinii nowego biegłego, który uznał skarżącą za trwale częściowo niezdolną do pracy. Mimo tej konkluzji, Sąd przyznał prawo do renty do końca 2013 r. z uwagi na nabycie przez ubezpieczoną nowych kwalifikacji. Skargę kasacyjną wywiódł Zakład Ubezpieczeń Społecznych, zaskarżył wyrok w zakresie „początkowej daty przyznania świadczenia”. Środek odwoławczy oparty został na zarzucie naruszenia art. 100 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2006 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz.U. Nr 162, poz. 1118 z późn. zm.). Skarżący argumentował, że przyznając świadczenie od 1 stycznia 2012 r. Sąd Apelacyjny nie wziął jednak po uwagę, iż do dnia 1 styczna 2012 r. ubezpieczona pobierała zasiłek chorobowy, następnie od 2 stycznia 2012 r. do 1 marca 2012 r. otrzymywała świadczenie rehabilitacyjne. Wobec powyższego, wydane w sprawie rozstrzygnięcie wprost narusza wskazany przepis przez zbyt wczesne przyznanie ubezpieczonej prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, 3 skoro mając na względzie art. 100 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, prawo to powstało z dniem zaprzestania pobierania świadczenia rehabilitacyjnego, to jest od dnia 2 marca 2012 r. Wobec powyższego, organ rentowy wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i przyznanie wnioskodawczyni prawa do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy od dnia 2 marca 2012 r., ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy Sądowi drugiej instancji do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna organu rentowego ma charakter zakresowy. Opiera się na założeniu, zgodnie z którym wnioskodawczyni w okresie od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 1 marca 2012 r. pobierała zasiłek chorobowy, a następnie świadczenie rehabilitacyjne. Okoliczności tej Sąd drugiej instancji nie zweryfikował. Oznacza to, że wyrok zapadł przy niewystarczających ustaleniach faktycznych, co uniemożliwia dokonanie prawidłowej subsumpcji art. 100 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Jasne przy tym jest, co wynika z klarownego przekazu zamieszczonego w art. 100 ust. 2 ustawy emerytalnej, że w sytuacji, gdy ubezpieczony pobiera zasiłek chorobowy lub świadczenie rehabilitacyjne prawo do emerytury, renty z tytułu niezdolności do pracy lub renty szkoleniowej powstaje z dniem zaprzestania pobierania tego zasiłku lub świadczenia. Znaczy to tyle, że bez przesądzenia, czy wnioskodawczyni w okresie od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 1 marca 2012 r. pobierała zasiłek chorobowy i świadczenie rehabilitacyjne, nie można było orzec o prawie do renty z tytułu niezdolności do pracy. W tym sensie naruszenie wspomnianego przepisu okazało się trafne, a wyrok Sądu drugiej instancji podlegał uchyleniu, celem przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W rezultacie, na podstawie art. 39815 § 1 k.p.c. w związku z art. 108 § 1 k.p.c., orzeczono jak w sentencji. kc 4

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 100 ust. 2art. 39815 § 1 KPCart. 108 § 1 KPC§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy