II PK 64/06

Sygn. akt II PK 64/06 POSTANOWIENIE Dnia 18 lipca 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Małgorzata Wrębiakowska-Marzec w sprawie z powództwa L. L. przeciwko J. T. i Zakładowi Produkcji Części Samochodowych J. T. Spółce z o.o. z siedzibą w S. o wynagrodzenie pracownika za czas niezdolności do pracy, odszkodowanie za niezgodne z prawem wypowiedzenie umowy o pracę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 lipca 2006 r., skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w S. z dnia 29 września 2005 r., sygn. akt V Pa …/05, odrzuca skargę kasacyjną. U z a s a d n i e n i e Wyrokiem z dnia 20 czerwca 2005 r. Sąd Rejonowy w S. oddalił powództwo L. L. przeciwko J. T. o zapłatę należności wynikających ze stosunku pracy. Apelacja powoda od powyższego wyroku została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego w S. z dnia 29 września 2005 r. W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu drugiej instancji powód zarzucił naruszenie prawa materialnego, to jest art. 22 § 1 i 11 k.p., art. 22 § 1 k.p. w związku z art. 128 k.p., art. 65 § i 2 k.c. w związku z art. 300 k.p. oraz art. 58 § 1 k.c. i art. 3531 k.c. w związku z art. 300 k.p., art. 18 § 1 i 2 k.p. oraz naruszenie 2 przepisów postępowania, a to art. 233 § 1 k.p.c. i art. 378 § 1 k.p.c., domagając się uchylenia zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący uzasadnił „potrzebą ustalenia istotnych elementów stosunku pracy osób wykonujących pracę kierowcy przesądzających o istnieniu tego stosunku pracy mimo nazwania go umową cywilno-prawną”, czym Sąd Najwyższy dotychczas się nie zajmował oraz „potrzebą wyjaśnienia, w jaki sposób tłumaczyć należy podpisanie przez pracownika umowy cywilno-prawnej zastępującej umowę o pracę w sytuacji, gdy pracodawca stawia mu ultimatum podpisania umowy lub utraty pracy, w szczególności, gdy sytuacja osobista pracownika uzasadnia jego obawę przed stałą utratą źródła dochodów, w szczególności, czy można w takich okolicznościach mówić o woli pracownika podpisania takiej umowy”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia (pkt 1), przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie (pkt 2), wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie (pkt 3) oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia (pkt 4). Przepis art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. wymaga, aby wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej stanowił odrębny element pisma niezależny od przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia. Uzasadnienie wniosku natomiast powinno nawiązywać do przesłanek przyjęcia kasacji do rozpoznania określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli: 1) w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, 2) istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, 3) zachodzi nieważność postępowania lub 4) skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Spełnienie wymagania z art. 3984 § pkt 3 k.p.c. powinno zatem przybrać formę wyodrębnionego wywodu prawnego, w którym skarżący wskaże, jakie występujące w sprawie okoliczności pozwalają na uwzględnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jednocześnie uzasadni, dlaczego odpowiadają one ustawowemu katalogowi przesłanek. Braki skargi kasacyjnej w zakresie 3 wskazanych wyżej elementów konstrukcyjnych powodują, że skarga jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym do usuwania braków formalnych skargi kasacyjnej i w związku z tym podlega odrzuceniu bez wzywania do ich uzupełnienia. Skoro bowiem wymóg zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi tej do rozpoznania i jego uzasadnienie ma taką samą wagę i znaczenie jak pozostałe istotne cechy skargi kasacyjnej, to podlega badaniu według kryteriów, przy pomocy których badane są kryteria pozostałe. Skarga kasacyjna wnioskodawcy nie zawiera odpowiadającego ustawowym wymaganiom uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, albowiem nie odnosi się do żadnej z przesłanek określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Powołanie się na jakiekolwiek inne okoliczności uzasadniające – w ocenie skarżącego – przyjęcie skargi do rozpoznania nie spełnia obowiązku określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., gdyż argumentacja uzasadniająca wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powinna nawiązywać do wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. przesłanek przedsądu (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 sierpnia 2005 r., II PK 201/05, OSNP z 2006 r., nr 7-8, poz. 115 oraz z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05, Biuletyn SN nr 12, poz. 9). Brak w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, a także brak odpowiadającego ustawowym wymaganiom uzasadnienia tego wniosku (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.) są brakami nieusuwalnymi, powodującymi odrzucenie skargi kasacyjnej (por. także postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC z 2006 r., z. 4, poz. 75). Z powyższych względów postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c.