II PK 7/05

Sygn. akt II PK 7/05 POSTANOWIENIE Dnia 27 stycznia 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Jerzy Kuźniar w sprawie z powództwa J. Z. przeciwko L. Polska Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o wynagrodzenie, odszkodowanie i sprostowanie świadectwa pracy, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 27 stycznia 2005 r., kasacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Gdańsku z siedzibą w G. z dnia 21 września 2004 r., sygn. akt VII Pa ../04, odrzuca kasację. Uzasadnienie Wyrokiem z dnia 21 września 2004 r., Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G. z siedzibą w G. oddalił apelację powoda Jana Zdanowicza od wyroku Sądu Rejonowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w G.w sprawie przeciwko L. Polska Spółce z o.o. w K. o wynagrodzenie, odszkodowanie i sprostowanie świadectwa pracy, podzielając ustalenia poczynione przez Sąd pierwszej instancji co do skuteczności doręczenia powodowi wypowiedzenia umowy o pracę. Powyższy wyrok zaskarżył kasacją powód i zarzucając naruszenie prawa materialnego – art. 45 § 1, 30 § 1 pkt 1 i 2 i § 5 k.p., art. 61 i 65 k.c. art. 8 k.p. i art. 6 k.c., oraz naruszenie przepisów postępowania - art. 98 § 2 i 3 i art. 102, art. 233 § 1, 321 § 1 oraz 378 § 1 k.p.c., wniósł o jego „uchylenie i orzeczenie co do istoty 2 sprawy” z zasądzeniem kosztów postępowania ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, po uchyleniu również jego wyroku. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 393 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w § 2, może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania, jeżeli w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów albo gdy kasacja jest oczywiście bezzasadna, zaś stosownie do przepisu art. 3933 § 1, kasacja - obok oznaczenia zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem zakresu zaskarżenia, przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia oraz wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu uchylenia lub zmiany - powinna zawierać także przedstawienie okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie. Zważywszy, że wstępne badanie kasacji odbywa się przed jej rozpoznaniem, a więc przed podjęciem oceny, czy przytoczone w kasacji podstawy są usprawiedliwione (art. 39311 - art. 39313 k.p.c.), należy dojść do wniosku, iż Sąd Najwyższy powinien dysponować także tymi argumentami strony skarżącej, które - jej zdaniem - uzasadniają przyjęcie kasacji do rozpoznania. Bez tych argumentów, nawiązujących wprost do treści art. 393, kasacja byłaby środkiem odwoławczym niezupełnym, a selekcja wnoszonych kasacji, dokonywana przez Sąd Najwyższy w ramach badania wstępnego - nazbyt dowolna Należy jeszcze zwrócić uwagę, że, nowelizując art. 3933 k.p.c., ustawodawca nie tylko postawił kasacji nowe, dodatkowe wymaganie konstrukcyjne, ale także zmienił językową i logiczną strukturę tego przepisu. Dzieląc go na dwa paragrafy, wyraźnie rozgraniczył wymagania konstrukcyjne kasacji, których spełnienie sprawia, że podejmowana przez stronę czynność procesowa nosi cechy kasacji (jest kasacją), od wymagań stawianych kasacji jako pismu procesowemu. Taka metoda konstruowania środków prawnych jest zresztą charakterystyczna dla wszystkich, znanych kodeksowi postępowania cywilnego, środków odwoławczych (apelacji - art. 368, i zażalenia - art. 394 § 3 k.p.c.). Została zastosowana także w odniesieniu do kasacji (art. 3933 w poprzednim brzmieniu), z tym że obecnie prawodawca doprowadził do 3 jednoznacznego wyodrębnienia i określenia w § 1 tych wymagań kasacji, które doktryna określa mianem jej "cech istotnych - kreatywnych" (uzasadnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r. II CKN 1385/00 – OSNC 2001 nr 3 poz. 51).. W orzecznictwie Sądu Najwyższego, przekonywająco i jednoznacznie wyjaśniono, że braki kasacji w zakresie elementów konstrukcyjnych powodują, iż kasacja jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych i w związku z tym podlega odrzuceniu a limine (por. np. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 14 września 1936 r., C.II. 859/36, Zb. Urz. 1937, poz. 109, orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 17 grudnia 1936 r., C.II. 1811/36, "Przegląd Prawa i Administracji im. E. Tilla" 1937, nr 2, poz. 118, uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 30 kwietnia 1938 r., C.III. 319/37, Zb. Urz. 1938, poz. 303, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 października 1997 r., II CKN 404/97, OSNC 1998, nr 4, poz. 59 albo postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 marca 2000 r., II CKN 711/00, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 151). W związku z powyższym należy wyrazić pogląd, że brak kasacji w zakresie przedstawienia okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie (art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c.) nie podlega naprawieniu w sposób właściwy dla usuwania braków formalnych pisma procesowego, co powoduje odrzucenie kasacji bez wzywania o uzupełnienie tego braku. W niniejszej kasacji nie zostały przedstawione okoliczności, o jakich mowa w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. Nie ulega bowiem wątpliwości, że w kasacji skarżący przedstawił wywody i argumentację prawną stanowiące uzasadnienie przytoczonych podstaw kasacyjnych ( art. 3933 § 1 pkt 2 k.p.c.). Tymczasem, jak trafnie przyjęto w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r. V CKN 1780/00 (OSNC 2001 nr 3 poz. 52), że odwołanie się przez skarżącego do uzasadnienia podstaw kasacyjnych, bez przedstawienia okoliczności wskazanych w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., nie stanowi spełnienia obowiązku określonego w art. 393 k.p.c. W uzasadnieniu postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 30 maja 2001 r. III CZ 36/01 (OSNC 2002 nr 2 poz. 22) sformułowano prawidłowy pogląd, że „stawiane 4 kasacji wysokie wymagania profesjonalne (por. art. 3932 k.p.c.) są wystarczającym oparciem dla tezy, że okoliczności uzasadniające rozpoznanie kasacji powinny być, podobnie jak pozostałe elementy przewidziane w art. 3933 § 1 k.p.c., przedstawione w jako element pisma procesowego, obok oznaczenia zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem zakresu zaskarżenia, przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, a także wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Kasacja powinna być zatem tak skonstruowana i zredagowana, aby zarówno przeciwnik procesowy, jak i Sąd Naj-wyższy, nie musiał poszukiwać w wywodzie kasacyjnym, a tym bardziej domyślać się, wszystkich jej elementów. W konkluzji należy stwierdzić, że niniejsza kasacja nie spełniała wymagań odnoszących się do obowiązku przedstawienia okoliczności uzasadniających rozpoznanie kasacji, co biorąc pod rozwagę Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. po myśli art. 393 7 § 2 k.p.c.