III PK 133/16

Sygn. akt III PK 133/16 POSTANOWIENIE Dnia 31 maja 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z powództwa E.O. przeciwko A. Spółce Akcyjnej z siedzibą w W. o przywrócenie do pracy, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 31 maja 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Okręgowego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w L. z dnia 11 maja 2016 r., sygn. akt VIII Pa (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem z 11 maja 2016 r., VIII Pa (…) Sąd Okręgowy w L. oddalił apelację E.O. (powódka) wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego w L. z 5 sierpnia 2015 r., VII P (…) oddalającego powództwo powódki wniesione przeciwko A. S.A. w W. (pozwany) o przywrócenie do pracy na poprzednich warunkach, alternatywnie zasądzenie odszkodowania w wysokości trzymiesięcznego wynagrodzenia zasadniczego z tytułu niezgodnego z prawem rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku Sądu Okręgowego wniosła powódka, zaskarżając go w całości. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance jej oczywistej zasadności, której powódka dopatruje się w naruszeniach 2 przepisów prawa materialnego, przedstawionych w podstawach skargi (art. 52 § 1 pkt 1 k.p. w zw. z art. 6 k.c. oraz art. 52 § 1 k.p. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. Z utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika, iż oparcie skargi kasacyjnej na przesłance wynikającej z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c., jest możliwe tylko wówczas, gdy już na pierwszy rzut oka podstawy kasacyjne wskazane w skardze zasługują na uwzględnienie, to jest, gdy zaskarżone orzeczenie jest niewątpliwie sprzeczne z zasadniczymi i niepodlegającymi różnej wykładni przepisami albo zostało wydane w wyniku oczywiście błędnej, widocznej bez głębszej analizy prawniczej, wykładni lub niewłaściwego zastosowania prawa (postanowienia Sądu Najwyższego z 4 października 2007 r., I UK 164/07, LEX nr 864056; z 25 września 2007 r., I PK 136/07, LEX nr 885052). Obowiązkiem skarżącego jest zatem przedstawienia wywodu prawnego, uzasadniającego jego pogląd, że skarga jest oczywiście uzasadniona, przy czym, o ile dla uwzględnienia skargi kasacyjnej wystarczy, że jej podstawa jest usprawiedliwiona, to dla jej przyjęcia do rozpoznania konieczne jest wykazanie kwalifikowanej postaci naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego. Z uzasadnienia skargi kasacyjnej powódki nie wynika jej oczywista zasadność w przedstawionym powyżej znaczeniu, gdyż powódka prezentuje jedynie własną interpretację okoliczności faktycznych sprawy oraz zastosowanych do nich przepisów prawa materialnego, gdy tymczasem z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika odmienny stan faktyczny, a Sąd Najwyższy jest związany ustaleniami faktycznymi Sądu drugiej instancji. Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. as