III UK 195/17

Sygn. akt III UK 195/17 POSTANOWIENIE Dnia 5 grudnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Rączka w sprawie z odwołania J. D. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. o zasiłek chorobowy, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 5 grudnia 2018 r., na skutek wniosku pełnomocnika odwołującego się o uzupełnienie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt III UK 195/17 uzupełnia postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt III UK 195/17 w ten sposób, że po punkcie 2. sentencji postanowienia dodaje punkt 3., o treści: "zasądza od Skarbu Państwa (kasa Sądu Okręgowego w R.) na rzecz adw. D. Ł. kwotę 120 (sto dwadzieścia) zł podwyższoną o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu kasacyjnym przez adwokata z urzędu." UZASADNIENIE Na podstawie art. 351 § 1 k.p.c. strona może w ciągu dwóch tygodni od ogłoszenia wyroku, a gdy doręczenie wyroku następuje z urzędu - od jego doręczenia, zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości żądania, o natychmiastowej wykonalności albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z art. 361 k.p.c. te zasady stosuje się odpowiednio również do 2 postanowień sądu. W niniejszej sprawie pełnomocnik odwołującego się wnioskiem z 22 listopada 2018 r. wniosła o uzupełnienie sentencji postanowienia Sądu Najwyższego z 26 września 2018 r., sygn. akt III UK 195/17 w zakresie rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, bowiem stosowne rozstrzygnięcie nie znalazło się w sentencji wspomnianego postanowienia. Wniosek pełnomocnika odwołującego się należało uznać za uzasadniony. Faktycznie, w sentencji postanowienia Sądu Najwyższego z 26 września 2018 r. omyłkowo nie zawarto rozstrzygnięcia w przedmiocie zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, mimo że zwrot taki jest w niniejszej sprawie całkowicie uzasadniony i stosowne rozstrzygnięcie powinno znaleźć się w sentencji wyżej wskazanego postanowienia. Z tego względu należało postanowić jak w sentencji (art. 39821 w związku z art. 391 § 1 i w związku z art. 361 i art. 351 § 1 k.p.c.).