III UK 30/17

Sygn. akt III UK 30/17 POSTANOWIENIE Dnia 19 października 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Wróbel w sprawie z odwołania C. Sp. z o.o. w S. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. z udziałem zainteresowanych: R.K. i B. S.A. w K. o ustalenie podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie zdrowotne, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 19 października 2017 r., na skutek skarg kasacyjnych odwołującej się i zainteresowanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 27 października 2016 r., sygn. akt III AUa (…), umorzyć postępowanie kasacyjne. UZASADNIENIE C. Sp. z o.o., B. S.A. i R.K. wnieśli skargi kasacyjne od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 27 października 2016 r. zmieniającego zaskarżony apelacją Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w R. wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 grudnia 2015 r. w ten sposób, że oddala odwołanie C. Sp. z o.o. od decyzji pozwanego organu rentowego z dnia 24 kwietnia 2015 r. Pismem procesowym z dnia 2 października 2017 r. B. S.A. cofnęła skargę kasacyjną; pismem procesowym z dnia 3 października 2017 r. R.K. cofnął skargę kasacyjną; pismem z dnia 5 października C. Sp. z o.o. cofnęła skargę kasacyjną. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 2 Cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne, przy czym powyższej czynności procesowej może dokonać sama strona, pozbawiona – co do zasady – w postępowaniu kasacyjnym zdolności postulacyjnej (art. 39821 k.p.c.). Powyższa czynność procesowa, zgodnie z zasadą dyspozycyjności, wiąże sąd i nie podlega jego następczej kontroli. W wypadku cofnięcia skargi przed przedstawieniem akt Sądowi Najwyższemu funkcjonalnie właściwy dla podejmowania dalszych czynności jest sąd odwoławczy. W związku z tym, że akta zostały już przedstawione i wyznaczony termin rozprawy kompetencje powyższe przejął Sąd Najwyższy. Cofnięcie skargi kasacyjnej jest ujemną przesłanką procesową uzasadniającą umorzenie postępowania kasacyjnego. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 391 § 2 k.p.c. orzeczono jak wyżej. as