III UK 36/20

Sygn. akt III UK 36/20 POSTANOWIENIE Dnia 27 lutego 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z odwołania S. O. od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno - Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji o wysokość emerytury policyjnej, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 27 lutego 2020 r., na skutek skargi kasacyjnej odwołującego się od postanowienia Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 26 września 2019 r., sygn. akt III AUz (…), odrzuca skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z 26 września 2019 r., III AUz (…) Sąd Apelacyjny w (…) oddalił zażalenie S. O. (ubezpieczony), wniesione od postanowienia Sądu Okręgowego w G. z 12 sierpnia 2019 r., VI U (…), mocą którego zawieszono postępowanie w sprawie z odwołania ubezpieczonego od decyzji Dyrektora Zakładu Emerytalno-Rentowego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z 7 czerwca 2017 r., obniżającej wysokość emerytury policyjnej. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia Sądu Apelacyjnego wniósł ubezpieczony, zaskarżając je w całości i opierając skargę na „art. 3981 § 1 pkt 2 k.p.c.”. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance potrzeby wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości i 2 wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, a mianowicie art. 177 § 1 pkt 31 k.p.c. w kontekście obligatoryjności zawieszenia postępowania w przypadku skierowania pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego w analogicznej sprawie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Zgodnie z art. 3981 § 1 k.p.c. skarga kasacyjna przysługuje od prawomocnego wyroku Sądu drugiej instancji oraz od tylko takich postanowień Sądu drugiej instancji kończących postępowanie w spawie, które zostały wydane albo w przedmiocie odrzucenia pozwu albo w przedmiocie umorzenia postępowania. Z kolei stosownie do art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje tylko na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania przez Sąd pierwszej instancji nie mieści się w żadnej z wymienionych wyżej kategorii. Niezależnie zatem od negatywnej oceny przez Sąd Najwyższy zawieszania postępowań w związku z postepowaniem toczącym się przed Trybunałem Konstytucyjnym w związku z pytaniem prawnym Sądu Okręgowego w W. z dnia 27 grudnia 2018 r., postanowienie to nie podlega w ogóle kontroli ze strony Sądu Najwyższego ani w postępowaniu kasacyjnym, ani w postępowaniu zażaleniowym. W konsekwencji skarga kasacyjna od postanowienia Sądu drugiej instancji oddalającego zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji w przedmiocie zawieszenia postępowania jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu (art. 3986 § 3 k.p.c.). Sąd Najwyższy miał również na względzie, że postanowieniem z 19 lutego 2020 r., III UZP 11/19 przekazano do rozstrzygnięcia składowi powiększonemu zagadnienie prawne dotyczące wykładni art. 13 b ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji Agencji Bezpieczeństwa 3 Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (jednolity tekst: Dz.U. z 2019 r., poz. 288 z późn. zm.) wprowadzone ustawą z dnia 16 grudnia 2016 r. (Dz.U. z 2016 r., poz. 2270), a zatem zagadnienie dotyczące problemu prawnego występującego także w sprawie odwołującego się. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.