III UK 37/05

Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych2005-03-18

Skład orzekający: Krystyna Bednarczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Najwyższy powinien przyjąć do rozpoznania kasację dotyczącą oceny prawidłowości ustaleń faktycznych sądu drugiej instancji w sprawie o podleganie ubezpieczeniu społecznemu z tytułu zatrudnienia, gdy umowa o pracę została uznana za nieważną jako czynność prawna pozorna?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania, jeżeli w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, albo kasacja jest oczywiście bezzasadna. W sytuacji, gdy przedstawione w kasacji pytania dotyczą oceny prawidłowości ustaleń faktycznych sądu drugiej instancji, a nie kwestii prawnych, nie stanowią one istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 393 § 1 k.p.c.
Stan faktyczny
Wnioskodawca złożył kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego, który uznał umowę o pracę za nieważną jako czynność prawną pozorną, odmawiając tym samym objęcia pracownika ubezpieczeniem społecznym. Wnioskodawca podniósł w kasacji zarzuty dotyczące oceny prawnej i faktycznej sądu drugiej instancji, w tym kwestie związane z umorzeniem śledztwa przeciwko wnioskodawczyni, ustaleniem wynagrodzenia oraz faktycznym świadczeniem pracy przez pracownicę.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III UK 37/05 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krystyna Bednarczyk w sprawie z wniosku: 1. J. S.- Przedsiębiorstwa Budowlano Usługowego "S." s.j. w S., 2. M. F. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w P. o podleganie ubezpieczeniu społecznemu z tytułu zatrudnienia, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 18 marca 2005 r., na skutek kasacji wnioskodawcy J. S. Przedsiębiorstwa Budowlano Usługowego "S." s.j. w S. od wyroku Sądu Apelacyjnego w R. z dnia 9 grudnia 2004 r., sygn. akt III AUa …/04, odmawia przyjęcia kasacji do rozpoznania. U Z A S A D N I E N I E Wnioskodawca J. S. wniósł kasację od wyroku Sądu Apelacyjnego – Sadu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w R. z dnia 9 grudnia 2004 r. III AUa …/04 w sprawie o objęcie pracowniczym ubezpieczeniem społecznym M. F., którego to prawa odmówiono wobec stwierdzenia, że umowa o prace miedzy wnioskodawcą a M. F. była nieważna jako czynność prawna pozorna. Kasację oparł na obu podstawach wymienionych w art. 3931 k.p.c. a jako okoliczności uzasadniające jej rozpoznanie przedstawił następujące zagadnienia prawne: 1. „czy zasadnym jest oddalenie odwołania na podstawie art. 83 § 1 k.c. w związku z art. 2 i 300 k.p., podczas gdy Prokuratura Rejonowa w P. postanowieniem z dnia 14.12.2004 r. 2 sygn. akt I Ds. …/04 umarza śledztwo wobec wnioskodawczyni o podejrzenie popełnienia przestępstwa z art. 271 § 1 k.k.”, 2. „czy w sposób rażący nie narusza się art. 60 k.c. w zw. z art. 300 k.p. przez przyjęcie, że ustalenie wynagrodzenia za pracę na poziomie 2.500 zł brutto miesięcznie przy zawarciu umowy o prace na czas ściśle określony, jednego roku, jest podstawą do unieważnienia takiej umowy w związku z art. 58 § 2 k.c. (lub art. 83 § 1 k.c.) na tej podstawie, że pracownik po 35 dniach pracy przeszedł na zwolnienie lekarskie w związku z chorobą uniemożliwiającą dalsze świadczenie pracy”, 3. „czy można wyłączyć z obowiązkowego ubezpieczenia społecznego wynikającego z art. 6 i nast. Ustawy z dnia 13.10.1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych pracownicę na podstawie art. 58 § 2 k.c. (lub art. 83 § 1 k.c.) w związku z art. 300 k.p., która zgodnie z definicją art.22 kodeksu pracy po zawarciu umowy o pracę, pracę faktycznie świadczyła, pod kierownictwem pracodawcy, pracodawca pracę przyjmował i za pracę płacił wynagrodzenie”. Oceniając podstawy uzasadniające przyjęcie kasacji do rozpoznania lub odmowę takiego przyjęcia Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 393 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy może odmówić przyjęcia kasacji do rozpoznania jeżeli w sprawie nie występuje istotne zagadnienie prawne, nie istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów albo kasacja jest oczywiście bezzasadna. Wnioskodawca wprawdzie wskazał problemy stanowiące według niego istotne zagadnienie prawne, jednak faktycznie przedstawione pytania nie dotyczą kwestii prawnych lecz oceny konkretnego stanu faktycznego. W zaskarżonym wyroku przyjęto, że umowa, mająca formalnie cechy umowy o pracę (art. 22 k.p.), została zawarta dla pozoru, gdyż zamiarem stron ją zawierających było osiągnięcie innych skutków niż świadczenie pracy za wynagrodzeniem. To stanowisko Sądu dotyczy ustaleń faktycznych a nie oceny prawnej. Przedstawione w kasacji pytania maja na celu dokonanie przez Sąd Najwyższy oceny prawidłowości poczynionych ustaleń faktycznych. Nie jest to istotne zagadnienie prawne w rozumieniu powołanego na wstępie przepisu. Z tych przyczyn Sąd Najwyższy na podstawie art. 393 § 1 k.p.c. odmówił przyjęcia kasacji do rozpoznania. 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 3931 KPCart. 83 § 1 KCart. 2art. 271 § 1 KKart. 60 KCart. 300 KPart. 58 § 2 KCart. 6art.22art. 393 § 1 KPCart. 22 KP§ 1

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 29.07.2026. · PDF źródłowy