III UK 527/19

Sygn. akt III UK 527/19 POSTANOWIENIE Dnia 17 listopada 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dawid Miąsik w sprawie z odwołania I. C. od decyzji Wojewódzkiego Zespołu do spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. o ustalenie, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w dniu 17 listopada 2020 r., na skutek skargi kasacyjnej odwołującej się od wyroku Sądu Okręgowego Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w R. z dnia 11 lipca 2019 r., sygn. akt IV Ua (…), odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Wyrokiem z 25 września 2018 r., IV U […] Sąd Rejonowy w R. oddalił odwołanie I.C. (wnioskodawczyni) od orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie (…) z 19 marca 2018 r., którym utrzymano w mocy orzeczenie Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w R. 7 lutego 2018 r. zaliczające wnioskodawczynię do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Sąd pierwszej instancji ustalił, że wnioskodawczyni do 31 stycznia 2018 r. była zaliczona do osób niepełnosprawnych w stopniu znacznym. Przebyła leczenie zabiegowe neurochirurgiczne i pozostaje pod opieką w poradni neurologicznej i poradni zdrowia psychicznego z powodu zespołu psycho-organicznego, zaburzeń 2 lękowo-depresyjnych i zaburzeń osobowości. W oparciu o opinie biegłego neurologa i psychiatry Sąd Rejonowy stwierdził, że wnioskodawczyni - mimo naruszenia sprawności organizmu, która ma znaczny wpływ na jej codzienne funkcjonowanie - nie jest niezdolna do pracy i całkowicie zależna od otoczenia, co uzasadnia zakwalifikowanie jej do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. Apelacja wnioskodawczyni została oddalona wyrokiem Sądu Okręgowego w R. z 11 lipca 2019 r., IV Ua (…). Sąd Okręgowy stwierdził, że podnoszone w apelacji zarzuty stanowią jedynie polemikę z ustaleniami Sądu pierwszej instancji, które zostały oparte na opiniach biegłych, który dokonali oceny stanu zdrowia wnioskodawczyni, przeprowadzili wywiad oraz uwzględnili dokumentację medyczna. Mimo to Sąd Okręgowy postanowił uzupełnić postępowanie dowodowe i dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu neurologii i medycyny pracy. Powołany biegły stwierdził, że wnioskodawczynię pod względem neurologicznym należy zaliczyć do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności. W oparciu o tak jednoznaczne stanowisko biegłego Sąd Okręgowy postanowił oddalić dalej idące wnioski o jego przesłuchanie, gdyż sporządzona przez niego opinia była jasna, rzeczowa i fachowa, a jej treść oraz sposób formułowania wniosków nie budził wątpliwości. Sąd Okręgowy oddalił także wnioski o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu psychiatrii oraz biegłego dermatologa, gdyż uznał, że zebrany w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do wyjaśnienia okoliczności sprawy i podzielenia stanowiska o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni zaskarżyła powyższy wyrok Sądu Okręgowego skargą kasacyjną. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania został oparty na przesłance występowania w sprawie zagadnienia prawnego – czy Sąd może orzekać w sprawie samodzielnie i dowolnie bez powoływania biegłego sądowego, podczas gdy w sprawie wystąpiła konieczność posiadania specjalistycznej wiedzy z zakresu medycyny w tym biegłego neurochirurga, psychiatry, kardiochirurga, dermatologa? W ocenie wnioskodawczyni skarga kasacyjna jest także oczywiście uzasadniona z uwagi na naruszenie przepisów postępowania, wskazanych w jej podstawnych z uwagi na przyjęcie przez Sąd Okręgowy jako własnych ustaleń Sądu Rejonowego, który ustalenia wymagające wiadomości specjalnych oparł na 3 własnych ustaleniach nie powołując biegłych sądowych, podczas gdy w sprawie konieczne było posiadanie wiadomości specjalnych, wobec czego konieczne było powołanie biegłych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie kwalifikowała się do przyjęcia celem jej merytorycznego rozpoznania. Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, jeżeli istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, jeżeli zachodzi nieważność postępowania lub jeżeli skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Istotne zagadnienie prawne występuje wtedy, gdy wskazywana kwestia prawna ma niemałe znaczenie dla systemu i rozwoju prawa. Chodzi więc nie tylko o określoną staranność i wysiłek w jego zredagowaniu, ale przede wszystkim o jurydyczne przedstawienie analizy stanu prawnego, orzecznictwa i wynikającego z tego problemu prawnego o takiej wadze, który może być uznany za istotne zagadnienie prawne (postanowienie Sądu Najwyższego z 15 listopada 2007 r., II PK 159/07, LEX nr 863976). W związku z tym, sformułowanie istotnego zagadnienia prawnego nie może poprzestawać na przedstawieniu jedynie pytania, w którym nie przywołano ponadto żadnych przepisów, na tle których dane zagadnienie powstaje (postanowienie Sądu Najwyższego z 26 czerwca 2008 r., I CSK 108/08, LEX nr 560494). Tymczasem w zagadnieniu sformułowanym we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania nie powołano żadnego przepisu prawa, co uniemożliwia zakwalifikowanie go jako zagadnienia prawnego. Odnosząc się z kolei do przywołanej w skardze jej oczywistej zasadności, należy stwierdzić, że zasadność taka zachodzi, gdy z treści zarzutów skargi - bez potrzeby głębszej analizy oraz szczegółowych rozważań - wynika, że doszło do kwalifikowanego naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego (postanowienia Sądu Najwyższego: z 5 grudnia 2013 r., III SK 19/13, LEX nr 1402642 oraz z 3 grudnia 2014 r., III PK 75/14, LEX nr 1621619), a przytoczone 4 podstawy kasacyjne uzasadniają uwzględnienie skargi (postanowienia Sądu Najwyższego: z 5 października 2007 r., III CSK 216/07, LEX nr 560577 oraz z 20 marca 2014 r., I CSK 18/14, LEX nr 1522063). Również w tym zakresie wnioskodawczyni nie wykazała potrzeby merytorycznego rozpoznania skargi, gdyż twierdzenia zawarte w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania pozostają w sprzeczności z czynnościami podejmowanymi przez Sądy obu instancji. Zarówno Sąd Rejonowy, jak i Sąd Okręgowy - dostrzegając, że w sprawie niezbędne są wiadomości specjalne - przeprowadziły dowody z opinii biegłych z zakresu schorzeń, jakie stanowiły podstawę orzeczenie niepełnosprawności wnioskodawczyni. Nie można zatem w przedmiotowej sprawie mówić o naruszeniu art. 286 i n. k.p.c., do czego sprowadza się, choć w sposób niewyartykułowany, wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania. Do naruszenie wyżej wspomnianego przepisu może bowiem dojść w sytuacji, gdy Sąd zebrany materiał uznaje za niewystarczający, niejasny lub niemiarodajny do rozstrzygnięcia sprawy (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 czerwca 2019 r., III UK 168/18, LEX nr 2688438 oraz postanowienie Sądu Najwyższego z 29 września 2020 r., III UK 418/19, niepublikowane). W przedmiotowej sprawie Sąd Okręgowy wyjaśnił, że sporządzona opinia z zakresu neurologii i medycyny pracy wskazuje, że wnioskodawczyni mimo naruszenia sprawności organizmu nie jest całkowicie niezdolna do pracy i zależna od otoczenia, co uzasadnia przyjęcie, iż jest ona osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Mając na względzie powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.