WD 1 15

Sygn. akt: WD 1/15 POSTANOWIENIE Dnia 18 lutego 2015 r. Sąd Najwyższy Izba Wojskowa - Sąd Dyscyplinarny w składzie: SSN Jerzy Steckiewicz (przewodniczący) SSN Wiesław Błuś SSN Marian Buliński (sprawozdawca) w sprawie wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego płk. K. M. za czyn z art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. (Dz.U. Nr 112, poz. 1198) i inne, po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 18 lutego 2015 r., wniosku Wojskowego Sądu Okręgowego - Sądu Dyscyplinarnego w P. o przekazanie sprawy innemu równorzędnemu Sądowi Dyscyplinarnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, zawartego w postanowieniu z dnia 13 stycznia 2015 r., sygn. akt: DSW. […] p o s t a n o w i ł: sprawę z wniosku o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego płk. K. M. za czyn z art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej i inne, przekazać do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu Sądowi Dyscyplinarnemu w W. 2 UZASADNIENIE W dniu 8 stycznia 2015 r., do Wojskowego Sądu Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego w P. wpłynął wniosek o zezwolenie na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej sędziego płk. K. M. o czyn z art. 23 ustawy o dostępie do informacji publicznej w zb. z art. 231 § 2 k.k. w zb. z art. 268 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., złożony przez adw. P. K. pełnomocnika ppłk. rez. M. L.. Postanowieniem z dnia 13 stycznia 2015 r. (DSW. […]) Wojskowy Sąd Okręgowy Sąd Dyscyplinarny w P. zwrócił się z wnioskiem do Sądu Najwyższego Izby Wojskowej – Sądu Dyscyplinarnego w Warszawie o przekazanie tej sprawy innemu równorzędnemu Sądowi Dyscyplinarnemu, tj. Wojskowemu Sądowi Okręgowemu Sądowi Dyscyplinarnemu w W. z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sąd pierwszej instancji swój wniosek uzasadnił tym, że sędzia płk. K. M. pełni obowiązki Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. i rozpoznanie w tej sytuacji wniosku przez sędziów Wojskowego Sądu Okręgowego w P. mogłoby stworzyć przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny. W tej sytuacji Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje. Zgodzić się należy z poglądem Sądu pierwszej instancji, że rozpoznanie tej sprawy przez sędziów tego Sądu mogłoby stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania jej w sposób obiektywny. Dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga by przedmiotową sprawę rozpoznał inny równorzędny sąd dyscyplinarny. Dlatego też Sąd Najwyższy - Sąd Dyscyplinarny orzekł, jak na wstępie.