WZ 12/16
Izba Wojskowa2016-08-04
Skład orzekający: Jerzy Steckiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o stwierdzenie nieważności wyroków wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, złożony po 31 grudnia 1989 r., może być rozpatrywany na podstawie ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał zażalenie za oczywiście nieuzasadnione, wskazując, że kwestia wznowienia postępowania jest regulowana przez przepisy Kodeksu postępowania karnego w Rozdziale 56 i tylko w tym trybie może być inicjowana i rozpatrywana. Ustawa z dnia 23 lutego 1991 r. dotyczy działalności prowadzonej pomiędzy 1 stycznia 1944 r. a 31 grudnia 1989 r., co wyklucza możliwość zastosowania jej do wniosków złożonych po tej dacie.Stan faktyczny
J.Ł. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności wyroków Wojskowego Sądu Garnizonowego i Wojskowego Sądu Okręgowego z 2005 r., na mocy których został skazany. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. nie uwzględnił wniosku, powołując się na art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r., który ogranicza jej zastosowanie do działalności prowadzonej do 31 grudnia 1989 r. J.Ł. złożył zażalenie, domagając się wznowienia postępowania i wskazując na swoją niewinność.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w P. i zasądził koszty postępowania odwoławczego od Skarbu Państwa.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt: WZ 12/16 POSTANOWIENIE Dnia 4 sierpnia 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Steckiewicz Protokolant : Marcin Szlaga przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej ppłk. Janusza Wójcika w sprawie J.Ł., po rozpoznaniu w Izbie Wojskowej na posiedzeniu w dniu 4 sierpnia 2016 r., zażalenia J. Ł. na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 10 czerwca 2016 r., sygn. akt Ko. …/16 w przedmiocie stwierdzenia nieważności wyroków Wojskowego Sądu Garnizonowego w Z. z dnia 26 sierpnia 2005 r., sygn. akt Sg. …/05 oraz Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt SA …/05 p o s t a n o w i ł - zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy, - koszty postępowania odwoławczego ponosi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2016 r., Wojskowy Sąd Okręgowy w P. nie uwzględnił wniosku J. Ł. o stwierdzenie nieważności wyroków Wojskowego Sądu Garnizonowego w Z. z dnia 26 sierpnia 2005 r., sygn. akt Sg. …/05, na mocy, którego został on skazany za popełnienie przestępstw z art. 224 § 2 k.k., art. 222 § 1 k.k. i art. 242 § 4 k.k. na karę łączną 8 miesięcy ograniczenia wolności oraz Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 30 listopada 2005 r., sygn. akt SA …/05 utrzymujący to orzeczenie w mocy.
2 W uzasadnieniu postanowienia Sąd powołał się na art.1 ust. 1 ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, który to przepis stanowi, że wskazana ustawa dotyczy działalności pomiędzy 1 styczniem 1944 r., a 31 grudniem 1989 r. Postanowienie zostało zaskarżone przez J. Ł., w którym stwierdził, że składając wniosek oczekiwał wznowienia postępowania w swojej sprawie, czuje się bowiem niewinny. Wskazuje, że w sprawie powinna być przeprowadzona „wizja lokalna”, ocena zasadności zastosowania wobec niego przymusu przez funkcjonariuszy policji oraz zbadanie dokumentacji sporządzonej w dniu zdarzenia, bowiem te czynności potwierdziłyby jego niewinność. W podsumowaniu zażalenia, jego autor, wnosi o wznowienia postępowania w sprawie o sygnaturze Sg. …/05. Sąd Najwyższy uznaje zażalenie za oczywiście nieuzasadnione z powodu, który wskazał Sąd pierwszej instancji. Kwestia wznowienia postępowania regulowana jest przez przepisy Kodeksu postępowania karnego w Rozdziale 56 i tylko w tym trybie może być inicjowana i rozpatrywana. Mając powyższe okoliczności na uwadze postanowiono, jak na wstępie. Pouczenie: Od niniejszego postanowienia nie przysługuje środek odwoławczy (art. 426 § 1 k.p.k.). kc
Powiązane orzeczenia
- IV KO 99/19 2019-10-15Czy orzeczenie o odmowie stwierdzenia nieważności wyroku wydanego wobec osoby represjonowanej za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego powinno zostać uchylone, jeśli sądy obu instancji nie zbadały, cz…
- IV KO 37/16 2016-06-14Czy wniosek o wznowienie postępowania, oparty na ustawie o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego, może dotyczyć orzeczeń wydanych w…
- WZ 27/12 2012-10-04Czy wniosek o stwierdzenie nieważności orzeczenia wydanego wobec osoby represjonowanej za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego może zostać uwzględniony, gdy akta postępowania uległy zniszczeniu, a ze…
- VI KZ 5/19 2019-03-12Czy czyn polegający na zaborze samochodu w celu krótkotrwałego użycia, popełniony w październiku 1980 r., może być uznany za nieważny na podstawie ustawy z dnia 23 lutego 1991 r. o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych w…
- VI KZ 1/19 2019-02-28Czy orzeczenie stwierdzające nieważność wyroku z 1956 r. wydanego wobec osoby represjonowanej za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego powinno zostać wydane, jeśli czyn przypisany tej osobie (samowoln…
Powołane przepisy
art. 224 § 2 KKart. 222 § 1 KKart. 242 § 4 KKart.1 ust. 1art. 426 § 1 KPK§ 2§ 1§ 4
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy