WZ 32 12/3

Izba Wojskowa2013-08-19

Skład orzekający: Edward Matwijów, Andrzeja Tomczyka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na zarządzenie o pozostawieniu pism procesowych w aktach sprawy, wydane na podstawie art. 93 § 2 k.p.k., jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na zarządzenie o pozostawieniu pism procesowych w aktach sprawy, wydane na podstawie art. 93 § 2 k.p.k., nie jest dopuszczalne. Wzruszenie środka odwoławczego od orzeczenia, które jest niezaskarżalne, nie może wywoływać skutków prawnych ani inicjować postępowania dwuinstancyjnego. W związku z tym, takie zażalenie powinno zostać pozostawione w aktach sprawy bez podejmowania czynności procesowych.
Stan faktyczny
J. K. złożył pismo zatytułowane „zażalenie” na zarządzenie sędziego o pozostawieniu w aktach sprawy jego wcześniejszych pism. Autor zażalenia kwestionował zasadność pozostawienia pism procesowych oraz dopuszczalność takiego zarządzenia. Sędzia Sądu Najwyższego rozpoznał zażalenie i postanowił pozostawić je w aktach sprawy bez podejmowania czynności procesowych.
Rozstrzygnięcie
Zażalenie J. K. z dnia 31 lipca 2013 r. pozostawiono w aktach sprawy bez podejmowania czynności procesowych.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt WZ 32/12 ZARZĄDZENIE Dnia 19 sierpnia 2013 r. wyznaczonego sędziego (art. 93 § 2 k.p.k.)Sędzia SN Edward Matwijów Po zapoznaniu się z treścią zażalenia J. K. na zarządzenie upoważnionego sędziego (art. 93 § 2 k.p.k.) SSN Andrzeja Tomczyka z dnia 15 maja 2013 r., o pozostawieniu w aktach sprawy WZ 32/12 pism J. K. z dnia 6 maja 2013 r., zatytułowanych jako zażalenie z a r z ą d z a m: zażalenie J. K. z dnia 31 lipca 2013 r. pozostawić w aktach sprawy bez podejmowania czynności procesowych. UZASADNIENIE Podnoszone w piśmie z dnia 31 lipca 2013 r. zatytułowanym „zażalenie” przez jego autora zarzuty nie są zasadne. Zgodnie z treścią art. 93 § 2 k.p.k. Prezes Sądu Najwyższego w Izbie Wojskowej nie nadużył swoich uprawnień upoważniając sędziego do wydania decyzji procesowej w niniejszej sprawie, która nie wymagała wyroku lub postanowienia. Nie można podzielić poglądu skarżącego o dopuszczalności środka odwoławczego w przedmiotowej sprawie. Odmienna interpretacja przepisów procedury karnej przez J. K. odnośnie zaskarżalności decyzji procesowych zaprezentowana w „zażaleniu” jest chybiona. Jak już to zostało podniesione w zarządzeniu z dnia 15 maja 2013 r. wzruszenie środka odwoławczego od orzeczenia, które jest niezaskarżalne nie może wywoływać skutków prawnych i inicjować postępowania o charakterze dwuinstancyjnym. 2 Z przytoczonych wyżej powodów „zażalenie” J. K. należało pozostawić w trybie administracyjno-porządkowym w aktach sprawy bez nadania mu biegu procesowego. Pouczenie: Na powyższe zarządzenie zażalenie nie przysługuje.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 93 § 2 KPK§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 24.07.2026. · PDF źródłowy