art. 39 ust. 4

Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Przepis wyznacza właściwość miejscową sądów w sprawach spadkowych, określając, że powództwa dotyczące dziedziczenia, zachowku oraz rozrządzeń testamentowych należy składać przed sądem miejsca ostatniego zwykłego pobytu spadkodawcy.

Treść przepisu

Art. 39. Powództwo z tytułu dziedziczenia, zachowku, jak również z tytułu zapisu, polecenia oraz innych rozrządzeń testamentowych wytacza się wyłącznie przed sąd ostatniego miejsca zwykłego pobytu spadkodawcy, a jeżeli miejsca jego zwykłego pobytu w Polsce nie da się ustalić, przed sąd miejsca, w którym znajduje się majątek spadkowy lub jego część.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 450 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy