art. 492
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Nakaz zapłaty w postępowaniu wekslowym i czekowym stanowi tytuł wykonawczy zabezpieczający oraz jest natychmiast wykonalny po upływie terminu płatności. Przepis określa mechanizm złożenia sumy na rachunek depozytowy Ministra Finansów jako sposób na wstrzymanie egzekucji oraz reguluje możliwość wstrzymania wykonania nakazu w przypadku wniesienia zarzutów.Treść przepisu
Art. 492. § 1. Nakaz zapłaty z chwilą wydania stanowi tytuł zabezpieczenia, wykonalny bez nadawania mu klauzuli wykonalności. Kwota zasądzona nakazem wraz z wymagalnymi odsetkami stanowi sumę, której złożenie przez dłużnika na rachunek depozytowy Ministra Finansów w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, zwany dalej „rachunkiem depozytowym Ministra Finansów”, wystarczy do zabezpieczenia. Jeżeli nakaz zobowiązuje do wydania rzeczy zamiennych, do zabezpieczenia wystarczy złożenie sumy równej wartości przedmiotu sporu. § 2. Powód wnosząc o dokonanie zabezpieczenia jest obowiązany wskazać sposób zabezpieczenia. Sąd na wniosek pozwanego może ograniczyć zabezpieczenie według swego uznania. Przepis art. 742 oraz przepisy o ograniczeniu zabez-pieczenia przeciwko Skarbowi Państwa stosuje się odpowiednio. § 3. Nakaz zapłaty wydany na podstawie weksla lub czeku staje się natychmiast wykonalny po upływie terminu do zaspokojenia roszczenia. W razie wniesienia zarzutów sąd może na wniosek pozwanego wstrzymać wykonanie nakazu. Przepisy o ograniczeniu wykonalności w sprawach przeciwko Skarbowi Państwa stosuje się odpowiednio.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 87 powołań w bazie.
- I CSK 485/11 2012-06-14Civil
- I CZ 83/09 2009-09-04Civil
- III CZP 69/88 1988-08-30Civil
- II CZ 186/70 1970-05-11Civil
- 1 CO 29/60 1961-07-01Civil
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy