art. 569
Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.
Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296
Znaczenie przepisu (AI)
Określa właściwość miejscową sądów opiekuńczych w sprawach dotyczących osób, których postępowanie ma dotyczyć, z uwzględnieniem miejsca zamieszkania, pobytu oraz ostatniego miejsca zamieszkania. Przewiduje również uprawnienie sądów opiekuńczych do wydawania z urzędu zarządzeń w sytuacjach nagłych, nawet poza ich właściwością miejscową.Treść przepisu
Art. 569. § 1. Właściwy wyłącznie jest sąd opiekuńczy miejsca zamieszkania osoby, której postępowanie ma dotyczyć, a w braku miejsca zamieszkania – sąd opiekuńczy miejsca jej pobytu. Jeżeli brak tej podstawy, właściwy jest sąd opiekuńczy ostatniego miejsca zamieszkania osoby, której postępowanie ma dotyczyć, a w braku miejsca zamieszkania – sąd opiekuń-czy ostatniego miejsca jej pobytu. Jeżeli brak i tej podstawy właściwy jest sąd rejonowy dla m.st. Warszawy. § 2. W wypadkach nagłych sąd opiekuńczy wydaje z urzędu wszelkie potrzebne zarządzenia nawet w stosunku do osób, które nie podlegają jego właściwości miejscowej, zawiadamiając o tym sąd opiekuńczy miejscowo właściwy.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 81 powołań w bazie.
- II SA/Lu 523/23 2023-10-10WSA_Lublin
- III SA/Gd 846/17 2017-12-06WSA_Gdansk
- II GSK 945/15 2016-12-01NSA
- VI SA/Wa 1306/14 2014-10-27WSA_Warszawa
- I OW 75/09 2009-12-21NSA
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy