art. 1201 § 2

Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy.

Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59
Znaczenie przepisu (AI)
Reguluje procedurę wstępną przed orzeczeniem przysposobienia, pozwalając sądowi na ustalenie okresu i formy osobistej styczności kandydata z dzieckiem. Przepis zawiera szczególne zasady dla przypadków, gdy przysposobienie ma skutkować zmianą miejsca zamieszkania dziecka na terytorium innego państwa, wymagając minimum 14-dniowego okresu obserwacji w Polsce.

Treść przepisu

Art. 1201. § 1. Przed orzeczeniem przysposobienia sąd opiekuńczy może określić sposób i okres osobistej styczności przysposabiającego z przysposabianym. § 2. W wypadku określenia styczności w formie pieczy nad dzieckiem stosuje się odpowiednio przepisy o rodzinach zastępczych, z tym że całkowite koszty utrzymania przysposabianego obciążają przysposabiającego. § 3. Jeżeli jednak przez przysposobienie przysposabiany ma zmienić dotychczasowe miejsce zamieszkania w Rzeczy-pospolitej Polskiej na miejsce zamieszkania w innym państwie, przysposobienie może być orzeczone po upływie określo-nego przez sąd opiekuńczy okresu osobistej styczności przysposabiającego z przysposabianym, niekrótszego niż 14 dni, w dotychczasowym miejscu zamieszkania przysposabianego lub w innej miejscowości w Rzeczypospolitej Polskiej. § 4. Przy wykonywaniu nadzoru nad przebiegiem styczności przysposabiającego z przysposabianym sąd opiekuńczy korzysta z pomocy ośrodka adopcyjnego oraz, w razie potrzeby, organu pomocniczego w sprawach opiekuńczych.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 14 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy