art. 122 ust. 1 pkt 3

Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.

Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
Znaczenie przepisu (AI)
Ochrona osób niepełnosprawnych i ubezwłasnowolnionych przed utratą roszczeń wskutek przedawnienia. Przepis ten wstrzymuje lub wydłuża bieg przedawnienia, dopóki osoba ta nie ma ustanowionego przedstawiciela ustawowego, zapewniając jej czas na dochodzenie praw.

Treść przepisu

Art. 122. § 1. Przedawnienie względem osoby, która nie ma pełnej zdolności do czynności prawnych, nie może skoń-czyć się wcześniej niż z upływem lat dwóch od ustanowienia dla niej przedstawiciela ustawowego albo od ustania przyczyny jego ustanowienia. § 2. Jeżeli termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata, jego bieg liczy się od dnia ustanowienia przedstawiciela ustawowego albo od dnia, w którym ustała przyczyna jego ustanowienia. § 3. Przepisy powyższe stosuje się odpowiednio do biegu przedawnienia przeciwko osobie, co do której istnieje pod-stawa do jej całkowitego ubezwłasnowolnienia.

Kto powołuje ten przepis

Łącznie 1254 powołań w bazie.

Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 29.10.2026. · PDF źródłowy