art. 225 zd 2
Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny.
Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
Znaczenie przepisu (AI)
Określa zakres odpowiedzialności samoistnego posiadacza w złej wierze wobec właściciela, w tym obowiązek zwrotu wartości pożytków utraconych przez złą gospodarkę oraz odpowiedzialność za pogorszenie lub utratę rzeczy.Treść przepisu
Art. 225. Obowiązki samoistnego posiadacza w złej wierze względem właściciela są takie same jak obowiązki samo-istnego posiadacza w dobrej wierze od chwili, w której ten dowiedział się o wytoczeniu przeciwko niemu powództwa o wy-danie rzeczy. Jednakże samoistny posiadacz w złej wierze obowiązany jest nadto zwrócić wartość pożytków, których z po-wodu złej gospodarki nie uzyskał, oraz jest odpowiedzialny za pogorszenie i utratę rzeczy, chyba że rzecz uległaby pogor-szeniu lub utracie także wtedy, gdyby znajdowała się w posiadaniu uprawnionego.
Kto powołuje ten przepis
Łącznie 1397 powołań w bazie.
- I CSK 558/18 2019-04-24Civil
- II CSK 573/13 2014-08-07Civil
- III CSK 156/13 2014-03-28Civil
- IV CSK 438/13 2014-01-16Civil
- V CZ 17/11 2011-05-13Civil
Źródło: Internetowy System Aktów Prawnych — ISAP (isap.sejm.gov.pl), pozyskano 28.10.2026. · PDF źródłowy